Veldwachter Louis Aerts (1888-1975), den Duk in de volksmond (komt het van het Franse duc, Latijn dux ?) was de oudste  van 16 kinderen in het gezin Aerts-Rubens uit Tervant.  Louis werkte als jonge man in de mijn, eerst in Luik, later in Beringen.  In 1917 werd hij door burgemeester De Quebedo aangesteld tot veldwachter in ons dorp.  Hij was getrouwd met Theresia Vanzeer, woonde aanvankelijk op de Varkensmarkt en later aan de Diestersesteenweg nr 32.

In een artikel dat André Luyten ooit schreef voor Kiosk (nr 14, 1998) lezen we dat de ‘garre’ betrokken raakte in een vechtpartij in een café aan de Klitsberg (nu Klitsbergstraat, aan de wegversmalling).  André situeert het incident rond 1920, de krant leert ons dat het een paar jaar eerder gebeurde.  Feit is dat Louis de steekpartij maar ternauwernood overleefde:

Audities live versie 'DE KLEINE ZEEMEERMIN'

Vurwa ze Marisa Papen trúg no höes gestúi'erd hemme : 

  VURWA ZE POAL OP STELTE VA MICH MEUGE AFSKAFFE !

Burgemeester de Quebedo is bijna een eeuw na zijn overlijden nog altijd een begrip in Paal.  Recent kreeg zijn grafsteen nog een make-over en een ereplaats op ons historisch kerkhofje.  Over hoe deze kolonel en zijn familie in Paal terecht gekomen is, hebben we al eens uitvoerig bericht in een ander artikel:  http://www.paalonline.be/cms55/paal-vroeger/item/2433-burgemeester-de-quebedo.
Nu zijn we (en niet alleen wij ) op zoek naar informatie over een nichtje van hem dat hier na de dood van zijn vrouw verbleef.  Een bijzondere foto uit de schoendoos van één van onze oudste Palenaren:

Vurwa de júng va segeworig ne mie'e in sprookskes gelu'eve

Uit mijn hoofd probeer ik een liedje te verjagen dat in 1906 dat gecomponeerd werd door Paul Lincke en waarvan de titel eigenlijk ‘ Das ist die Berliner Luft ‘ luidt. Louis Davids en Rika Davids zongen het en vervolgens Willy en Willeke Alberti, zij het met een andere titel en tekst, namelijk ‘Een reisje langs de Rijn’. Het liedje vertelt over iemand die een geldprijs in de loterij gewonnen heeft en daarmee vrienden en familie trakteert op een cruisetocht over de Rijn in Duitsland. Gerard Cox en Andre van Duin zongen het ook nog. Adele Bloemendaal liet er een naar het milieu verwijzende satirische tekst op los ‘ Wat drijft er in de Rijn ‘.
Nu je interesse voor deze oorwurm vast gewekt is, wil ik jullie een deel van de melige tekst niet onthouden. Ik houd het bij één couplet en dat gaat als volgt:

Vurwa ós ieste dialetkampañje 'Klapd 'es Böetings'  mislukt ès  

Op school, dat was toen in het gemeentezaaltje, daar was de kleuterklas en het eerste en ik denk ook het tweede studiejaar. Waar nu het monument der gesneuvelden staat was een klein speelpleintje en daar waren tegen het eind van de oorlog voor de kinderen zo kriskras loopgrachten uitgegraven, met een afdakje van stro of zoiets. Ook op de speelplaats van de grote school, de Lagere Jongensschool, was dat het geval. Ik herinner me dat toen ik in het derde studiejaar zat denk ik, er plots een lege brandstoftank van een vliegtuig naar beneden gedwarreld kwam. De andere kinderen waren in paniek, maar ik niet, ik had in Schaffen al echte bommen zien vallen. Die tank is toen in de haag gevallen die tussen de school en de buren stond.

Bij het schaakspel begint altijd diegene die met de witte pionnen speelt. Bij ons in Z.-A. is dit verboden en mag degene die de zwarte pionnen hanteert het eerst beginnen.
Die regel geldt overigens niet alleen in het schaken. Vandaag lees ik in de digitale krant over een klacht vanwege het Black Management Forum, dit is een forum dat in Z.-A. toezicht moet houden opdat lucratieve jobs in handen komen van de zwarte bevolking. Blanken worden overal uitgesloten.
Dit forum richt nu zijn pijlen op het feit dat Nico Bezuidenhout (her)aangesteld is als uitvoerend hoofd (topman) van de lage kosten luchtvaartmaatschappij Mango. De reden ? Hij heeft een blanke huidkleur.