Zo gaat dat in dit land …

Mijn vrouw heeft in oktober van verleden jaar haar opzeg gedaan bij de school waar zij werkte.  De school is een chaos geworden waar zwarte en kleurling kinderen zorgen dat het bloed onder de nagels van blanke onderwijzers gepeuterd wordt.  Je hebt er geen idee van wat zich daar allemaal afspeelt.

Ondertussen is er een kandidaat koper komen opdagen voor ons huis .  Enkele jaren terug heb ik het  nog laten schatten .  De koper wil er nu ongeveer de helft voor betalen.  Het is totaal waardeloos geworden omdat het te dicht gelegen is bij de kleurling woonbuurt.  De koper woont hier vlakbij.  Hij wil er een kampong van maken .  Een kampong is een woongelegenheid voor seizoenarbeiders die in het oogstseizoen komen werken.  Ze komen van Zimbabwe en arriveren tegenwoordig met honderden.  Omdat de kleurlingen van hier niet meer voor een blanke willen werken zijn de boeren genoodzaakt om een beroep te doen op buitenlanders.     Inbraken en overvallen brengen voor de plaatselijke bewoner zo te zien veel meer op .

Onze zoon werkt al verscheidene maanden als kantoorbediende in Port Elizabeth .  Hij is met grote onderscheiding afgestudeerd aan de Nelson Mandela universiteit in P.E.   Hij heeft 2 doctorstitels en is geweldig gedreven om te werken.

Omdat hij blank is krijgt hij GEEN arbeidscontract en verdient ongeveer € 500 / maand (in het zwart wel te verstaan).   Hij moet al € 400 voor zijn appartementje betalen en is bijgevolg financieel ook nog van ons afhankelijk .  Zijn emigratieplannen naar Nieuw Zeeland worden ook van maand naar maand verschoven, daar is ook geld voor nodig als je Nieuw Zeeland wil binnen raken.

 Wij roeien met de riemen die we hebben,  we krijgen alles betaald .  De vooruitzichten lijken goed. We hopen eind dit jaar te kunnen verhuizen .   Ik verneem dat de ex mijnwerkers op 2 maart weer naar Brussel trekken voor de herziening van hun pensioen .  Misschien houdt dat ook voor mij een kleine opslag in.

Hier is ’t momenteel 42°C .  Ik probeer er maar het beste van te maken en tevreden te zijn met wat ik heb.   Een lijkwagen heeft geen trekhaak.