Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -
Dikke van Pale - cursiefjes (67)
In deze categorie brengen we regelmatig een nieuw cursiefje in het Buitings, geschreven en voorgelezen door één van de leden van de 'taalcommissie'.
André Luyten vertelt hoe Pietermenneke de mensen op de kermis wist te entertainen met zijn versleten grammofoon, zijn gezongen litanieën en z'n zeeratten ...
André Luyten vertelt hoe Pietermenneke tijdens de oorlog van '40 zijn rustig leventje verderzette ...
op één incident na !
André Luyten vertelt, in het Buitings, hoe bij de inval van Duitsers in mei 1940 Pietermenneke voor de deur van zijn armzalig boerderijtje zat en zich geen fluit van hen aantrok.
Sel wordt nooit beste vriendjes met de tandarts, niet in binnen- en al zeker niet in 't buitenland.
André Luyten vertelt over zijn vroegste herinneringen aan de grootste Palenaar, toen André nog in 't eerste studiejaar zat ... héél lang geleden dus !
André Luyten vertelt een anekdote over onze grootste Palenaar: Pietermenneke had een bijzondere band met zijn ezel, maar die kon best wel eens nukkig zijn. Daarvoor ben je een ezel.
In Schaffen komt het door de fratsen van het lastdier tot een proces verbaal en aansluitend een écht proces voor het tribunaal !
Als we louter en alleen afgaan op de maatschappelijke realiteit, kunnen heel wat woorden uit de Dikke van Pale geschrapt worden: wie spreekt nog schande over een 'veurkind' of heeft een 'lèvetige weef' als buurvrouw ?
Sel hit 't gehad mé feek njoews !