Er liggen twee soorten voetbalboeken op tafel als ik Marcel Vanierschot bezoek. De plakboeken vol krantenknipsels vertellen in chronologische volgorde zijn mooie voetbalcarrière. De andere soort , en dat is veel minder bekend, zijn voetbaltrainingsboeken die Marcel meer dan 30 jaar geleden begon te schrijven. Hij oogt er internationaal succes mee. Zoals in zijn beste voetbaljaren dribbelt en flitst Marcel Vanierschot (71) doorheen de geschiedenis van zijn rijk voetballeven.

PAAL – In de reeks Paalse Portretten hebben tot nog toe nog maar 4 vrouwen op de interviewstoel gezeten. Dat is helemaal geen verwijt aan mijn voorganger Hans Put die zondermeer puik werk geleverd heeft met zijn lange reeks van boeiende gesprekken en mooie foto's. Nu was er plots toch een soort van onweerstaanbare drang om dat in één klap goed te maken met de vier gezusters Vaes die een buurtwinkel en een restaurant uitbaten in hartje Paal. Tussen al dat vrouwelijk verbaal geweld bleef ik net overeind om de familiegeschiedenis te noteren en zo volgend relaas te kunnen schrijven.

Emiel Van Doninck, veel beter bekend als ‘Mil de facteur’, fietste jarenlang door het lokale leven als postbode. Ook als scheidsrechter, hij floot tot in eerste provinciale, genoot hij aanzien en bekendheid. Minder zichtbaar, voor velen zelfs onzichtbaar, was het feit dat Mil een verborgen hobby heeft. Hij moest nog 16 jaar worden toen hij zijn wielerboeken begon vol te schrijven met uitslagen van belangrijke wielerkoersen. Tegelijkertijd noteerde hij per beroepsrenner op een aparte fiche alle uitslagen. Mil is door deze hobby een wandelende wielerencyclopedie geworden.

Bij mijn bezoek aan Achilles Van den Bossche krijg ik een zodanig stevige handdruk dat mijn kneukels enkele minuten later nog pijnlijk aanvoelen. Op die manier geeft deze 94-jarige zijn visitekaartje af. De ingeweken Oost-Vlaming uit Sint-Gilles –Dendermonde toont daarmee dat hij  ondanks zijn hoge leeftijd nog altijd een sterke conditie heeft en fit blijven hoog in het vaandel draagt. In zijn jonge jaren was hij bokser, lange afstandsloper en judoka. Sinds 2007 woont hij in de serviceflats op de hoek van de Kloosterstraat en mag hij zich Palenaar noemen. Daar noteerde ik nu zijn levensverhaal.

Na een ongeval in de mijn van Zolder, vele jaren geleden, draagt Sylvain Lucas hier  vandaag nog steeds de gevolgen van op gezondheidsvlak.   In die mate dat hij 3 jaar geleden genoodzaakt was om zich een scootmobiel aan te schaffen. Sylvain Lucas is moeilijk te been en zijn rode scootmobiel helpt hem extra mobiliteit terug te winnen. Hij ontmoette ook andere rijders en samen met Mil Coenen richtte hij de club Scootmobielrijders Paal/Beringen op. Om andere leden wat financiële steun te kunnen geven bij de aanschaf van een scootmobiel, ondernam Sylvain Lucas een geslaagde wereldrecordpoging. In 24 uur legde hij 323 km af in de omgeving van de Paalse Plas.

Twee getalenteerde jongens op een bijzondere fiets, vier wielen en één bal, meer was er niet nodig om van Jonathan Coenen en Robbe Hannes Belgische kampioenen in het cyclobal te maken. Al fietsend scoren, dat is de opdracht als men deze wat minder bekende sport beoefent. Beiden zijn lid van Cyclobalclub Het Zwarte Goud Beringen die de sporthal in Beverlo als thuishaven heeft. Cyclobal is een sport die met duo’s wordt gespeeld. Jonathan uit Paal en Robbe uit Beverlo zijn een sterk duo.

In onze volkscultuur hebben de gezellige lokale cafés altijd een belangrijke rol ingenomen. Het volkscafé, of de bruine kroeg, zoals ze ook wel werd genoemd, is een onderschat bindmiddel in het sociale weefsel van onze samenleving. Altijd brengen zij mensen samen. Of het nu individueel is of in verenigingsverband, steeds speelt het volkscafé een cruciale rol. Die wordt pas echt duidelijk als die schakel weg valt. Hierdoor kunnen verenigingen zelfs verdwijnen of gaan anderen hun kaart- en gespreksmomenten vreselijk missen. Daarom koos ik deze maand als schrijfonderwerp voor één van de weinige volkscafés die Paal nog kent. Lange tijd was het café aan de Beverlosesteenweg bekend als ‘De Sportvriend’, waar ook de teloorgegane schuttersgilde van Meelberg thuis was, nu is de naam veranderd in ‘P-Ilske’. In dit Paals Portret schetsen we de geschiedenis van een Paals monument.