Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -
Paalse portretten
In deze rubriek brengt dorpsgenoot Martin Vanierschot je regelmatig een portret van bekende of minder bekende mensen met een hart voor Paal. Naast de foto krijg je nog een kort verhaal over de geportretteerde persoon.Wil je Martin een tip geven voor een markant portret ? Dat kan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Een klein maar erg gevarieerd oefenparcours naast de ouderlijke woning, verraadt waar veldrijder Arne Baers (17) in de Driesstraat woont. De zoon van Dirk Baers en Ils Camps begint aan zijn tweede seizoen bij de junioren. Zoals iedere veldrijder reed hij de afgelopen maanden regelmatig wegwedstrijden maar zijn voorkeur gaat toch naar het veld. “Van de weg overschakelen naar het veld is moeilijk, van het veld naar de weg is eenvoudiger”, luidt de deskundige uitleg van Arne. Volgend jaar wordt hij belofte en dus komen de belangrijke jaren er aan die zullen bepalen of Jarne Baers ooit profwaardig zal zijn. Aan motivatie en begeleiding geen gebrek. Hij heeft nog een contract tot eind 2020 bij het team Callant Doltcini CT waar hij met wijze veldritraad wordt bijgestaan door oud-wereldkampioen Mario De Clerck en diens zoon Angelo.
Il Mondo, Italiaans voor ‘de wereld’, is de naam van de horecazaak in hartje Paal die al 16 jaar uitgebaat wordt door Nikkie De Maggio. Zijn wereld is de brasserie waar hij en zijn medewerkers het beste van zichzelf geven om de klanten te verwennen. Genieten van drinks en een lekkere menukaart in een gezellig interieur en tuinterras zijn de pijlers waarop de wereld van Il Mondo draait. De naam is trouwens een idee van zijn zus Dana. Wie er nog geen bezoek bracht, moet beslist eens gaan ontdekken welke culinaire geheimen er achter de gevel van het statige herenhuis in de Heldenlaan verborgen zitten. Wij namen een kijkje, plukten uitbater Nikkie De Maggio weg achter de toog en vonden een gezellig hoekje waar de praatstoel een plaatsje vond.
Staf Beerten, kunstschilder in Paal, geboren in Beverlo, werd op 1 oktober 2019 begraven in Beverlo.
Zijn goede en trouwe vriend Jos Lemmens sprak in de kerk na de begrafenisplechtigheid een afscheidsrede uit.
Hieronder kan je de tekst ervan lezen:
“Als kleine jongen was Staf misdienaar in deze kerk. Je verwacht dan dat hij een aantal anekdotes over uitgehaald kattenkwaad zou vertellen. Maar neen, hij had het dan over de erg mooie heiligenbeelden, de mooiste uit de omgeving. En die had men om een of andere reden weggehaald en op zolder geplaatst.
Toen al was de kunstenaar in Staf aanwezig.
Hij oefende het beroep uit van schilder-decorateur. Aangemoedigd door Broeder Max en Ludo Laagland volgde hij vanaf 1954 een 4-jarige opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen o.a. bij prof. Jan Wouters, Gustaaf De Bruyne, Carl De Roover en Antoon Marstboom.
Op bezoek bij oud-onderwijzer ‘Meester’ Dirk Reynders (66) bleek al gauw dat naast het gepassioneerd lesgeven in de jongensschool er nog een tweede belangrijke bladzijde in zijn leven is geschreven. De slotzin is nog niet voor vandaag want zijn inzet binnen het sociale leven van Paal was en is zondermeer meesterlijk te noemen. Daar staat hij niet alleen voor. Opvallend is de twee-eenheid die hij op dat vlak vormt met echtgenote Chris Vanoverstijns. Dat wordt ook getypeerd tijdens het interview. Zoals ze hun activiteiten meestal samen aanpakken, wijkt Chris niet van zijn zijde tijdens de gesprekken. Niet dat ze verbaal veel ruimte krijgt van echtgenoot-spraakwaterval Dirk maar het stel toont duidelijk aan dat ze een schoolvoorbeeld van een sterk echtelijk duo vormen. “We doen alles samen” is hun uitspraak die als een ijzersterke rode daad door hun leven loopt.
Je komt ze wel vaker tegen, ondernemers die ook in het voetbal actief zijn als clubvoorzitter. Patric Maussen (61) past perfect in dat rijtje. Naast zaakvoerder van Pama Industries is hij ook voorzitter van de fusieclub Paal-Tervant. Misschien doet Pama Industries niet meteen een belletje rinkelen. Maar ik laat een serieuze klok luiden als ik meegeef dat Patric een telg is van Herman Maussen die enkele decennia geleden furore maakte met zijn bedrijf IPB (International Products Benelux) dat zeepproducten verdeelde. Later is Patric in zijn voetsporen gestapt. Naast de zakelijke beslommeringen met Pama Industries is hij nu bezig aan zijn termijn van 4 jaar als eerste voorzitter van fusievoetbalclub Paal-Tervant die pas aan haar haar 2de seizoen bezig is. Daar liggen ook tal van uitdagingen te wachten.
“Al in het eerste leerjaar zei ik tegen mijn juf dat ik drummer wilde worden”, aldus Steven Ribus . Hij is het ook geworden al is drummer een wat beperkende omschrijving van de muzikale capaciteiten die hij beheerst. Percussie is hier het juiste woord op de juiste plaats. Steven Ribus (37) behoort tot het selecte groepje dat zijn jongensdroom zag uitkomen. Steven woont in Koersel maar er is een zeer sterke link, vooral een muzikale, met Paal.
Gert Gommé werkt voor de VRT maar is niet echt een televisiegezicht. Zijn naam verschijnt wel in beeld bij een reportage en zijn stem klinkt vaak uit onze kijkkast. Echt in beeld verschijnen doet hij minder maar het gebeurt natuurlijk wel. Om de stem en de naam extra beeld te geven , is een Paals Portret de uitgelezen mogelijkheid. Het gesprek met Gert Gommé is als het ware een reis rond de wereld want volgens zijn eigen schatting moet hij al in zowat 60 landen geweest zijn. Gert Gommé duwde mij geen micro onder de neus want dit keer was het omgekeerd.
Als kleine jongen raakte hij snel gefascineerd door de muziek die uit de radio kwam. Vandaag is Fernand Reynders (74) , ook wel Ferry genoemd, nog altijd bezeten van muziek. Het is de rode draad door zijn leven.
Kelly Maussen en Christophe Persoons baten tenniscafetaria uit
In juli 2018 begon er een nieuwe wind te waaien door de cafetaria van Tennisclub Paal. Toen Kelly Maussen en Christophe Persoons achter de toog verschenen voelde iedereen vrijwel meteen aan dat er ondernemende mensen aan de slag gingen die hun ervaringen van vroegere beroepsbezigheden mee naar de tennisaccomodatie brachten. Kelly (39) en Christophe (40) hadden er inderdaad al een fraaie beroepsperiode opzitten voor ze tussen tennissend Paal verzeilden. Dit dubbelportret zal daar een helder licht op werpen.
Eddy Vandepoel is de oprichter van Filmteam Focus History dat Limburgse gebeurtenissen uit WO II verfilmd. Als regisseur, cameraman en co-scenarist is hij zeer nauw betrokken bij het tot stand komen van de documentaires. Alles begon met “ Mei ‘44” in 2003. Momenteel werkt hij aan de voorbereidingen van zijn 6de film die zich afspeelt op en rond de militaire vliegbasis van Brustem.
Alvorens Luc Moons (55) bij TVL een bekend schermgezicht werd, had hij al een erg gevarieerd parcours in de media afgelegd. Dat traject , deels als hobby, deels professioneel, was de ideale manier om de stiel in al zijn facetten te leren. Dat toont hij nu elke dag op TVL waar hij naast nieuwslezer ook reportagemaker is, moderator en politiek journalist. Het gezicht Luc Moons kent iedereen maar misschien kan dit portret toch nog wat onthullen over hoe zijn leven tot nog toe is verlopen.
Wellicht laat de naam Frans Broekmans wel ergens een (school)belletje rinkelen. Als rasechte Palenaar trok hij naar Stal om daar de zieltogende Picardschool te reanimeren. Het werd zijn levenswerk. Van 58 leerlingen ging het naar 350. De bruisende kleuter- en lagere school zorgde er ook voor dat het leven in de parochiegemeenschap van Stal in dat zog mee ging.
Dat 3 jaar geleden het nieuwe cafeetje in de Pastoor Grausstraat in Tervant toepasselijk het Grauscafé ging heten was geen verrassing. Wel verrassend was de inrichting van het café als een bruine kroeg met een fantastisch resultaat als gevolg. Uitbaters Winny Tielens en Johan Meeus stralen ondernemerschap uit. In een periode dat in de regio diverse volkscafeetjes verdwenen, roeiden zij tegen de stroom in met de opening van hun Grauscafé. Dat ondernemen weerspiegelt zich ook in het project ‘Tentvulling 20-21’ dat vanaf 2 oktober om de 2 weken een festiviteit omvat. Verbluffend! Het vullen van de tent mag men letterlijk nemen want de capaciteit van het café is uitgebreid met een ruime verwarmde tent. Het Grauscafé is uitgegroeid tot een volkscafé/bruine kroeg met een extra dimensie.
Jef Christiaens (77) praat even energiek en vinnig zoals hij vroeger het voetbaldoel verdedigde en tot op heden nog steeds als keeperstrainer actief is. Hij springt lenig van de ene annecdote naar de andere als hij zijn indrukwekkende voetballoopbaan uit de doeken doet. Passie is het enige woord dat past bij zijn carrière . Als tiener was hij al een man met een doel en dus werd hij doelman bij onder andere zijn moederclub F.C. Beringen, Herentals, Diest en Bree. Het voetbal liet hem nooit los en vandaag is hij nog steeds de trainer van de doelmannen bij fusieclub Tervant/Paal. Twee voetbalalbums vol krantenknipsels tonen op een fraaie wijze zijn prestaties. Jef is getrouwd met Erna Rayen en heeft met Ann een dochter. Zij huwde Gert Mentens en zorgde met Axelle en Victor voor 2 kleinkinderen.
In tegenstelling tot wat zijn naam laat vermoeden is Danny Vanzonhoven een rasechte Palenaar die hier geboren en getogen is. Hij bleef wel heel erg trouw aan zijn roots want hij woont in zijn ouderlijk huis dat hij schitterend verbouwde tot een eigentijdse knusse woonst. Danny Vanzonhoven (67) is al zijn hele leven lang bekend in het voetbalmilieu. Achtereenvolgens als speler, trainer, voorzitter en nu nog steeds als penningmeester van fusieclub Tervant-Paal. Maar er was ook een leven naast het voetbal en dat werd door hem op een succesrijke manier ingevuld als ondernemer. Hij was stichter van LWB, het sociaal bureau Loon-en Wedde Beheer, dat hij uitbouwde tot een belangrijke speler in die branche. Twee jaar geleden ging hij met pensioen.
Als het leven een kruispunt is dan heeft Pierre Aerts (77) alle vier de afslagen nodig gehad om al de activiteiten in zijn leven plaats en richting te geven. Naast zijn privéleven was hij als regent werkzaam in het onderwijs. In de derde afslag rolt de bal want Pierre was en is doelman in veld- en zaalvoetbal. Aan de resterende afslag sloeg hij de politieke richting in. Pierre Aerts zetelde voor de sp.a 36 jaar in de gemeenteraad van Beringen waarvan 12 jaar als schepen. “Als ik terugblik op mijn leven dan domineert maar één vraag : “Hoe heb ik het allemaal klaargespeeld?”, aldus Pierre. De hoogste tijd om dit levensverkeer in goede banen te leiden naar een Paals Portret.
Op muzikaal vlak is het een stille periode voor de voorzitter van een harmonie. De klarinet van Stefaan Theunis staat werkloos in de kast want er zijn geen repetities en concerten. Vorig jaar werd het 150-jarig bestaan van Harmonie Hoop in de Toekomst noodgedwongen in alle stilte gevierd en dat is natuurlijk geen goed teken. Een stille harmonie is helaas geen harmonie al past haar naam wel in de tijdsgeest. Onze samenleving moet ‘Hoop in de Toekomst’ hebben. Beroepshalve zit Stefaan Theunis (hij wordt dit jaar 60), allesbehalve stil als veiligheidsverantwoordelijke binnen de Deense multinational I.S.S. met zetel in Vilvoorde.
In deze reeks verschenen al eerder dubbelportretten maar die koppels waren allemaal actief in de Paalse horeca. Nu wijken wij daarvan af met het dubbelinterview van het echtpaar Emmy en Paul Theunis-Theunis. Neen, zij zijn geen horecakoppel maar er zijn voldoende andere redenen om hen te portretteren in een dubbelportret met de dubbele naam Theunis. Het werd een gesprek om in te lijsten. De betekenis van deze woordspeling zal later in deze tekst wel duidelijk worden.
Theofiel Verboven (75) gaat al sinds zijn jeugd door het leven met de roepnaam Filleke. Hij is nooit groot en struis geweest. Toch schuilt in zijn eerder tengere lichaamsbouw veel kracht. Dat komt er van als je al vanaf je 14de met kolenzakken van 50 kg moet sleuren en later nog jaren in de bouw actief bent geweest. Met het stopzetten van de kolenhandel van de familie Verboven werd een hoofdstuk in de Paalse geschiedenis afgesloten. Filleke en eega Rachel, ook Verboven, vertellen graag over de familiegeschiedenis met de ‘commerce’ in kolen, meststoffen en mazout. Zo werd dit Paals Portret ook een nostalgische terugblik naar het dorp van toen dat nu niet meer bestaat.
“Eén zijn met de natuur”, dat is het levensmotto van Luc Kimpen (59). Zowel privé als beroepsmatig maakt hij zijn droom waar. Thuis, dat is in zijn prachtig aangelegde tuin tussen zijn honden en de vogelvolières waarin hij Europese zangvogels kweekt. Als job werkt hij voor de Vlaamse Milieu Maatschappij (VMM) en zorgt hij voor het natuurbehoud in de beken van het Demerbekken. Hij vangt er onder andere muskusratten. Op vakantie gaat hij nooit want hij woont in het paradijs. Die omschrijving is niet overdreven want het is er gewoon prachtig. “Ik heb jaren geleden bewust voor dit werk gekozen om in de natuur te kunnen zijn”, aldus Luc Kimpen.
Golazo is in sector van organisator van sportevenementen een naam als een klok. Wie mee die klok laat luiden is Greg Broekmans (41). Hij is Director Running en is in die functie verantwoordelijk voor de organisatie van loop- en wandelorganisaties in België.