“Een gezonde geest in een gezond lichaam”, als er één persoon is voor wie die beschrijving perfect past, dan is het wel Gaby Gaethofs. Beroepshalve zat hij altijd tussen het geld als ontvanger van de stad Beringen, bijzonder rekenplichtige van de politiezone Beringen-Ham-Tessenderlo en als schatbewaarder van de kerkfabriek in Paal. Als voetballer was hij jarenlang het boegbeeld en kapitein van Flandria Paal. Later werd lopen een nieuwe sportieve passie. Nu geniet hij van zijn pensioen. Hij heeft met Jan en Gudrun twee kinderen.

Het is haast onvermijdelijk dat iemand met groene vingers als Marc Dirix in de Veldstraat woont. Hier begonnen zijn ouders een bescheiden tuincentrum. Dat moet midden de jaren ‘ 70 geweest zijn. Marc had evengoed in de Tennisstraat kunnen wonen want zijn liefde voor Tennisclub Paal is groot. Hij is een fanaat en dat nog wel op twee vlakken. Hij speelt al ruim 50 jaar bij de club. Als 16-jarige werd hij reeds bestuurslid om later 17 jaar voorzitter te zijn. In die periode groeide Tennisclub Paal enorm. Nadat hij de tuinzaak overnam van zijn ouders richtte hij BVBA Boomkwekerij Dirix-Van Bel op en werd hij ondernemer. Ondertussen is de kwekerij verkocht maar is Marc Dirix nog steeds werkzaam in het bedrijf.

We staken dit keer de gemeentegrens over om terecht te komen in Genebos (Ham). We gingen op bezoek bij Linda Beerten die opgroeide in Paal. Ze volgde de liefde en trouwde met Marc Reusen. In Genebos begonnen ze 26 jaar geleden met The Celtic Art Gallery vzw, een kunst- en muziekcafé.

Ik heb al vele schrijfwatertjes doorzwommen maar een interview in de kerk onder Gods alziend oog, dat was nog niet gebeurd. Het gesprek met Zuster Mella Aerts (79) in de parochiekerk van Paal was een primeur wat de locatie betreft. God keek toe en luisterde mee. Hij zal tevreden geweest zijn. Niet zozeer om mijn verschijning maar zeer zeker voor die van Mella Aerts. Zij zet zich al 36 jaar in voor de armen in Brazilië. Voor mij is ze de Moeder Teresa van Paal. Ze was 2 maanden met verlof in haar geboortedorp Paal en die gelegenheid voor een gesprek kon Paalonline niet laten voorbijgaan.

René Gybels maakt stukken. Niet in de betekenis van iets naar de vaantjes te helpen. Hij heeft namelijk al 36 toneelstukken geschreven. Zijn eersteling vloeide uit zijn pen toen hij rond de 50 jaar was. Pas enkele weken geleden werkte hij het 36ste af. René is nu 88 Jaar en fysiek wil er dan al eens een probleem zijn maar wat zijn geestelijke gezondheid betreft kunnen we op beide oren slapen. Die is nog top.  Of er nog stukken gemaakt worden is niet duidelijk. Ondertussen leidt hij een rustig gezinsleven met echtgenote Elza Vandeweyer. Het kan toeval zijn dat René Gybels in een straatje woont dat ‘Baandries’ heet. Meer symbolisch kan haast niet want in het Paalse toneelleven, en ver daarbuiten, heeft hij baanbrekend werk verricht.

Vraag je in Paal naar het X-Pand dan halen nog te veel mensen de schouders op. Als je spreekt over het oude Galencogebouw dan weet haast iedereen waar het over gaat. De hoogste tijd om de mysterieuze X te verklaren en de geheimzinnigheid rond deze bedrijfslocatie op te heffen. Dat doen we middels een gesprek met zaakvoerdster Amanda Latinne. Ze heeft natuurlijk niets te verbergen en is tevreden dat ze via deze weg het gebruiksverloop van het gebouw in de Tervantstraat kan verklaren. Zij en haar man Bert Surinx zijn al sinds 1995 eigenaar. Vanuit Houthalen brachten zij hun recyclagebedrijf B & A Plastics over naar Paal. Die bedrijvigheid stopte in 2013. Dan werd het gebouw intern opvallend getransformeerd tot het X-Pand, een vergader- en eventlocatie met vele mogelijkheden. In 2017 opende het X-Pand.

Het is niet onze gewoonte om ons te begeven in de lokale politieke wereld maar in het geval van Jessie De Weyer ligt dat geheel anders. Er zijn redenen genoeg als alibi om haar in de praatstoel te laten plaatsnemen. Met haar 34 jaar is ze niet alleen de jongste voorzitter van de Limburgse provincieraad ooit maar ook de eerste vrouw in de geschiedenis van onze provincie die de voorzittershamer mag hanteren. Jessie De Weyer (NVA) is ook schepen in Beringen. Ze groeide op in Paal en woont hier nog steeds. Niets staat een Paals Portret nog in de weg.

Wie een schepenambt in de stad Beringen combineert met een praktijk als advocaat heeft een druk bezet leven. Patrick Witters weet daar alles van want hij is aan zijn tweede volledige legislatuur als schepen bezig en werkt al 30 jaar aan de balie. Deze rasechte Palenaar verdient het dan ook dat er een Paals Portret van hem geschilderd wordt. Hier doen we dat met woorden. Daaraan geen gebrek tijdens het interview met de praatvaardige politicus/advocaat.

Het ving aan met één gedichtje dat Kristel Dewaele in het middelbaar moest schrijven als opdracht van de leraar Nederlands. Ze begon er als puber met tegenzin aan maar kreeg onverwacht toch de smaak te pakken om poëzie te blijven schrijven. Nu liggen ten huize Currinckx-Dewaele 4 dichtbundels op de tafel. Het bewijs dat  Kristel Dewaele (51)  de voorbije decennia vruchtbaar schrijfwerk heeft afgeleverd. Een onverwachte ontmoeting mondde uit in dit gesprek dat als inspirerende  basis diende om een Paals portret te schilderen. Dat past geheel in de schrijffilosofie van Kristel die ze met haar eigen woorden als volgt omschrijft :”Ik hou van woorden die het leven inkleuren , elke dag is anders gekleurd.”

Luc Peeters woont al sinds 1989 met echtgenote Diane Verheyen in Paal maar zijn levensreis begon in 1950 wel in het toenmalige Belgisch Congo. Zijn ouders groeiden op in Zolder. Na hun Congolese periode woonde het gezin geruime tijd in Antwerpen. “Wie ver genoeg terug gaat in de tijd, en de stamboom van een familie een beetje kan uitpluizen, komt soms tot verrassende ontdekkingen”, licht Luc toe, “zo blijkt mijn grootvader langs vaderskant, Marc Peeters, een Palenaar te zijn.” Links met Paal zijn er dus ruim voldoende om een portret te schrijven over de vlot pratende Luc Peeters die met de fotografie van huizen en gebouwen vanuit een vliegtuigje wel een opmerkelijk bedrijfje had . Het werd een boeiend gesprek met beide voeten op de grond.