Pierre wordt op 24 november 1943 in Tervant geboren als zoon van Henri Aerts en Hortensia Van Laeken. Hij heeft een broer: Louis. Daar begint ook zijn schooltijd. “Door een longontsteking ben ik een jaar later aan het eerste studiejaar begonnen in de lagere school van Tervant”, vertelt Pierre, “het 5de en 6de leerjaar zat ik op de banken in het college van Beringen waar ik ook de eerste 2 jaren van de humaniora afwerkte. Dan volgde 1 jaar in de RMS Koersel (Hospitaalstraat) om mijn middelbare studies af te maken in het Atheneum van Leopoldsburg (3 jaar). Aan de Rijksnormaalschool in Hasselt behaalde ik mijn regentendiploma Nederlands/Engels/economie. Na telkens een jaar lesgegeven te hebben in Hasselt en Tongeren ging ik vast aan de slag in het atheneum van Leopoldsburg waar ik zou lesgeven en tot aan mijn pensioen in 2000. Ik was ook directeur avondonderwijs in RMS Koersel en RLT Beverlo.”
Op 11 juli 1969 trouwde hij met Janina Ciolek. Met Jaimie en Jerry kregen ze twee zonen. Hun trouwe viervoeter Yogi hoort er onvermijdelijk bij. Vorig jaar vierde het echtpaar zijn gouden huwelijksjubileum.
Politiek
Willy Claes speelde een bepalende rol bij het begin van de politieke carrière van Pierre Aerts. “Hij zorgde er als toenmalig minister van onderwijs voor dat ik vast benoemd werd”, gaat Pierre verder, “als dank werd ik lid van BSP Paal. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1970 en 1976 was ik kandidaat maar werd niet verkozen. Ik gaf niet op en in 1982 raakte ik wel verkozen en werd prompt schepen van sport en cultuur. Na die legislatuur zetelde ik steeds als raadslid en was het wachten tot 2000 om terug schepen te worden met als bevoegdheden jeugd en sociale zaken. Vanaf 1 januari 2003 was ik ook nog 4 jaar voorzitter van de Kantonnale Bouwmaatschappij. Als nevenfunctie was ik nog tot 2018 schatbewaarder van de Koepelafdeling Beringen van de sp.a. Pas in november 2020 heb ik ontslag genomen uit de partijraad. Ik maak plaats voor de jongeren. “ Het antwoord op de vraag wat zijn belangrijkste verwezenlijkingen zijn als politicus, is erg duidelijk :”Met weinig middelen ben ik er in geslaagd om de lijdensweg naar de voltooiing van OC De Buiting af te ronden en heb ik er voor gezorgd dat Paal een sporthal kreeg. Ik was daar wel fier op om dat als Tervantenaar in Paal te kunnen realiseren. Ik heb ook de aanzet gegeven tot de uitbreiding van de sporthal in Beverlo.”
Voetbal
Vandaag verdedigt Pierre Aerts nog steeds het doel van zaalvoetbalclub Veteranen Tervant. Welke 77-jarige zie je dat nog doen? De cijferaar in Pierre heeft zelfs een aparte fiche opgesteld met indrukwekkende voetbalcijfers. “Na mijn jeugdopleiding bij F.C. Beringen ging ik achtereenvolgens als doelman spelen bij Union Leopoldsburg (1 jaar), Eendracht Gerhees (7 jaar), Flandria Paal (1 jaar) en AC Tervant (7 jaar) waar ik als 37-jarige met kompetitievoetbal stopte na 595 wedstrijden. Daarna speelde ik 794 matchen veldvoetbal bij de Veteranen van Tervant en nog eens 421 in de recreatieve kompetitie met Warande Sport waar de veteranen in 2006 bij aansloten. Dat zijn in totaal 1810 veldmatchen. Met zaalvoetbalclub Veteranen Tervant heb ik nu al 1562 wedstrijden op de teller staan en ik ga nog even door. Titels heb ik nooit gepakt maar toch zijn er een aantal prestaties die ik altijd blijf onthouden”, herinnert Pierre zich, “met AC Tervant bleven we ooit 21 wedstrijden ongeslagen. Voldoende om te promoveren. Met E. Gerhees stonden we in een bepaald seizoen 12 punten achter op de eerste niet-degradatieplaats maar wisten ons toch te redden na een geweldige remonte. Extra sportief maakte ik de overgang mee van de waskommetjes naar kleedkamers met douche. Wat een innovatie was dat!” Het enige bestuursmandaat dat Pierre Aerts nu nog bekleedt situeert zich ook nog in het voetbal. Hij is gerechtigd correspondent/secretaris van FUFO Beringen dat aangesloten is bij de KBVB. Binnen deze club is een vrouwenploeg actief en spelen de jongens G-voetbal. Toelichting bij de foto’s: Samen met zoon/doelman Jaimie, op een oude ploegfoto van AC Tervant staat Pierre 2de van links.
(tekst & foto’s Martin Vanierschot)