Patric wordt in 1958 geboren als zoon van Herman (nu 83) uit Balen en Emmy Bloemen (nu 79) uit Lommel. Het gezin wordt nog uitgebreid met de tweelingzussen Marie-Paule en Carine en broer Filip. “Mijn vader verkocht in de jaren ’60 zeepproducten langs het Albertkanaal aan de schippers”, steekt Patric van wal, “ hij deed het hele traject. Wij zijn op een bijzondere wijze in Paal terechtgekomen. Mijn vader pakte de landkaart en een meetlat en stelde vast dat Paal halfweg lag tussen Antwerpen en Luik. Dat was ideaal als uitvalsbasis. In 1968 is het ouderlijk huis gebouwd in de Beelkenswijer waar ik nu nog zelf woon. De volgende jaren zou IPB sterk groeien. Mijn vader introduceerde een uniek commercieel systeem met zijn verkoop in de groot- en detailhandel en was daarmee een trendsetter. Ik ging als 17-jarige al de baan op en had een eigen chauffeur omdat ik zelf nog niet mocht rijden. Naar school gaan was niet mijn favoriete bezigheid. In 1983 hebben mijn zus en ik IPB overgenomen en werd Pama (PAtrick en MArie-Paule) Industries geboren. We hebben een kantoor en onze maatschappelijke zetel in Gent. Langs de Industrieweg 75 in Paal bouwden we een magazijn met kantoor. Ons gamma kan omschreven worden als onderhoudsproducten voor bedrijven, horeca en particulieren van poetsmiddelen tot poetsmachines en alles wat daar van A tot Z kan tussen zitten al is het een simpele borstelsteel of een dweil. “
Gezin, politiek en voetbal
Patric Maussen huwde met de West-Vlaamse Katia Vanoverberge en die schonk hem met Kelly een dochter. Na de scheiding hertrouwde hij met Rita Jooken en kwamen er met Valerie, Sophie en Michèle nog 3 dochters bij. Hij is ook bestuurslid van CD&V Beringen. “ Ik ben bij deze partij terechtgekomen nadat ik Marcel Mondelaers leerde kennen als advocaat”, vertelt hij, “ toen hij in de politiek stapte ben ik hem altijd blijven steunen. Ik heb veel bewondering voor hem als advocaat maar zeker ook als burgemeester omdat hij tijdens zijn 24-jarig beleid Beringen transformeerde van een mijngemeente naar een stad met een nieuwe economische toekomst.”
Als oud-voetballer van AC Tervant met een voetbalmicrobe kon het gebeuren dat Patric Maussen sporadisch opdaagde om een wedstrijd van AC Tervant of Flandria Paal bij te wonen. “Op één van die momenten ben ik in gesprek geraakt met Jos Vanwinge, toenmalig voorzitter van Paal”, gaat Patric verder, “het ging al gauw over de fusieplannen die al geruime tijd sluimerden. Toen is de stap gezet naar onderhandelingen die plaatsvonden op mijn kantoor. Ik had helemaal niet de ambitie om voorzitter van de fusieclub te worden maar omdat ik als neutraal werd beschouwd, ik had bij geen van beide clubs ooit een functie ingevuld, viel de keuze op mij. Sindsdien is het één van mijn taken om beide voetbalfamilies te laten samensmelten tot één geheel. Geen eenvoudige opdracht maar we maken vorderingen. Eén van de uitdagingen is om ooit alle wedstrijden in Tervant te kunnen spelen. We tellen 350 jeugdspelers en een deel van hun wedstrijden wordt nog op de velden van Flandria gespeeld. Die zijn deels eigendom van de club , deels van de stad, en liggen in een woonuitbreidingsgebied. Samen met de aansluitende bouwgronden in particuliere handen zou dat woongebied kunnen worden. Dat zou de verkoopprijs fel verhogen. In Tervant ligt achter het A-terrein 3 ha bos dat we dan zouden kunnen aankopen om extra terreinen aan te leggen. Je ziet, werk en ideeën genoeg.” Hopelijk heeft dit portret de kennis rond duivel-doet-al Patrick Maussen voldoende opgepoetst.
(tekst & foto’s Martin Vanierschot)
