Wij hebben ondertussen van de eerste lentedagen kunnen genieten, en dat was in maart 1941 niet anders voor de mensen op de Buiting. De oorlog heeft zijn eerste jaar achter de rug, maar daar heeft de lente geen weet van. Jeanne is in haar opstellen gecharmeerd door de nieuwe levenslust bij mens, dier en natuur. Jeanne vermeldt dat de vastenwet was opgeheven, wat wij niet hebben kunnen verifiëren, zijn er lezers die zich dat nog kunnen herinneren ? Nog zo'n gewoonte om komaf te maken met de winter: de grote kuis ! Ook dat ritueel wordt tegenwoordig nog weinig toegepast. Voor de rest is godsdienst het alles omvattende kader voor het leven. Zelfs bloemen krijgen een religieuze naam, zo had ik nog nooit van een 'goedeweekbloempje' gehoord. Volgens mij trekt een viooltje zich daar weinig van aan, dat Pasen nadert. Desalniettemin: zalig Pasen in 't verschiet ! 

Als Jezeke zijn beddeke uitschudt wanneer het sneeuwt, dan is zijn moeder deze meimaand serieus aan 't wenen. De regen blijft met melkkruiken uit de lucht vallen. Is het omdat het met de Mariaverering in de maand mei tegenwoordig slecht gesteld is ? Ouderen herinneren zich nog goed hoe het hele gehucht in stoet van kapelletje naar kruis en het volgend kapelletje trok, al zingend en biddend, de pastoor voorop.
Het zou anno 2024 een wereldvreemd tafereel zijn. In 1941 is de Mariaverering in mei voor Jeanne nog een heel vertrouwde instelling, die haar inspireert voor een resem opstellen. Niet minder dan vijf schrijft ze er die maand. De oorlog lijkt naar de achtergrond verdrongen, al blijft de dreiging van honger in het laatste opstel toch schemeren.

Precies een jaar geleden startten we met deze reeks opstellen van Jeanne Peremans, uit het eerste oorlogsjaar, het schooljaar 1940-41. Jeanne staat op de springplank naar het volwassen leven. Ondertussen wacht de wereld in spanning op de afloop van de oorlog. Die is in 1941 nog verre van zeker. Miljoenen levens gaan nog verspild worden voor we de geschiedenis kennen zoals ze nu is. Jeanne probeert als opgroeiend meisje te genieten van de wonderlijke natuur: een bloem is een samengevat mensenleven.  

De novembermaand was in 1939 in veel opzichten niet anders dan dit jaar. De doden werden herdacht, en ook het einde van de Eerste Wereldoorlog, weliswaar met meer godsvrucht. De vorige oorlog was nauwelijks 20 jaar geleden en er stond al een nieuwe voor de deur. Paalse reservisten en dienstplichtigen waren opgeroepen en het dorp zelf lag vol soldaten afkomstig uit heel het land. Het Albertkanaal was Belgiës eerste en belangrijkste verdedigingslinie. De donkere avonden brachten gelukkig enige gezelligheid in huis, kleding werd gebreid en versteld, steenkool zorgde voor een intense warmte in de bol van de Leuvense stoof, verhalen werden verteld.
Ook anno 2024 worden onze novemberavonden gevuld, nu met televisievertier, beschermd tegen kou, regen en wind. Het journaal brengt ons het sombere vooruitzicht op een nieuwe oorlog. Het vervolg van 1939 kennen de meesten van ons, volgend jaar vieren we het einde van de Tweede Wereldoorlog. Hopelijk kunt u in 2029 nog eens achterom kijken en zuchten van opluchting.

Kitty Thijs is directeur van kleuterschool “ Hand in Hand” en Nancy Theunis is directeur van de lagere school “De Buiteling”.   Zij resideren momenteel met hun schoolactiviteiten op de site van de Jongensschool. Eerst en vooral wijzen zij op de goede samenwerking tussen beide scholen. Zij zoeken gezamenlijk naar synergiën om  de efficiëntie van de scholen te stimuleren en de kwaliteit van het onderwijs gradueel te verbeteren. Deze principes zullen ook in de toekomst aangehouden en versterkt worden.

Vanaf 14 december start de geleidelijke verhuizing van beide scholen naar de nieuwe site aan de Kloosterstraat. Leerlingen van het 4^de , 5^de en 6^de leerjaar mogen weer helpen om de lichtere voorwerpen mee naar de nieuwe site te verhuizen. Het wordt opnieuw een lange rij leerlingen die het dorp zullen doorkruisen met in hun handen enkele schoolattributen.

Julien is geboren in 1939, 3 jaar nadat de Jongensschool gebouwd werd. Hij heeft kleuter- en lager onderwijs genoten in Paal,  het 1^ste leerjaar in het oud gemeentehuis in het dorp, het 2^de en 3^de leerjaar in de gemeentezaaltje  aan de Heldenlaan en het 4^de studiejaar op de site van de Jongensschool. Het 5^de  en 6^de leerjaar  heeft hij gevolgd in het college in Beringen  waar zijn nonkel Alfons Huygens les gaf.

Als 15-16 jarige heeft hij eens tijdens een weekeinde de elektrische schoolbel geblokkeerd zodat het maandagmorgen behoorlijk misliep met de start van de lessen.

Op 15 september 1959 is Julien gestart als onderwijzer in het 3^de studiejaar van de jongensschool. Hetzelfde jaar was ook Felix Ceunen begonnen op 1 september  en Benedictus Cillen was toen hoofdonderwijzer. Destijds kon men tot 14 jaar onderwijs volgen in deze school, maar er waren zoveel leerlingen dat men met het 7^de en 8^ste studiejaar moest uitwijken naar leegstaande lokalen van aannemer Biesmans. Na 3 jaar was het aantal leerlingen gedaald en werd de leerkracht die het meest recent gestart was, gevraagd om  de school  te verlaten.

Edwin is geboren in 1960.Hij is een geboren Palenaar en doorliep alle leerjaren vanaf de kleuterklas tot in het 6^de studiejaar in Paal.

In 1967 in het 1^ste leerjaar was dat bij Felix Ceunen, 2^de bij Andre Luyten,3^de  bij Julien Huygens, 4^de bij War Ackx,5^de bij Henri Vandenreyken en het 6^de bij Thieu Lemmens.

Hij woonde in dezelfde straat als meester Lemmens en in die tijd werd er samen met de kinderen uit de buurt gevoetbald op de straat. Regelmatig kwam meester Lemmens dan eens tot aan de straat en riep met zijn krakende en gebiedende stem “ Zijn de taken al gemaakt?”. Dat was dan het sein om het voetbalspel te staken  en naar binnen te trekken om het huiswerk te maken. Meester Lemmens was ook diegene die in het begin van de vakantie het takenboek uitdeelde en je mocht dat dan ingevuld binnenbrengen waarna het prompt verbeterd werd tijdens de vakantie.