Edwin volgde het middelbaar onderwijs in Diest en de Normaalschool in Bokrijk. Zijn legerdienst eindigde in augustus 1982 en na een onderhoud met pastoor Clijsters en hoofdonderwijzer François Ceunen mocht hij die september beginnen in de jongensschool, nadat hij uitdrukkelijk beloofd had in Paal te blijven wonen. Tijdens de maand september deelde hij een graadklas 1ste/2de leerjaar met juf Gerda in Brelaar. Vanaf 1 oktober werd hij titularis in het 5de studiejaar in de jongensschool. Ook in het 4de leerjaar heeft hij les gegeven, gevolgd meer dan 30 jaar in het 6de leerjaar, dit zowel op de site van de jongensschool als in de nieuwe gebouwen van de Buiteling aan de Diestsesteenweg. Met het 6de leerjaar werd jaarlijks op sneeuwklassen gegaan, eerst in Stanzach, vervolgens in Bach en dan In Lungotz, steeds in Oostenrijk .De leerkrachten van het 6de leerjaar hebben eerst Lungotz bezocht alvorens te beslissen dat de sneeuwklassen daar zouden doorgaan. Alvorens op sneeuwklassen te vertrekken werd er les gegeven over Oostenrijk . In de beginjaren werd er voormiddag ook nog les gegeven tijdens de sneeuwklassen, maar dat is op termijn verdwenen zodat men ten volle van de Oostenrijkse cultuur, natuur en het skiën kon genieten.
Tijdens zijn beginjaren als leraar werd er tijdens het verlof nog op huisbezoek gegaan bij de leerlingen die het volgend schooljaar in zijn klas zouden zitten. Elke leraar kreeg een lijst met namen en adressen van de directeur en die moest tegen het einde van de vakantie afgewerkt zijn. Edwin vond dit een zeer leerzame oefening voor de verdere opvolging van de kinderen. Het was ook een tijd waar de oudercontacten ingevoerd werden, eerst met 2 avonden per jaar en langzaam meer naar behoefte.
Op het einde van het schooljaar werd altijd deelgenomen aan de interdiocesane proeven. De leerkrachten van het 6de gingen dan in een andere school in de regio de proeven afnemen en verbeteren. Idem dito gebeurde dit ook door een gastleraar in de klassen van de jongensschool. De resultaten van de proeven kon men dan vergelijken met de resultaten van andere Vlaamse katholieke basisscholen.
Er is ook een jaar geweest dat er klassen op de site van de jongensschool bijgebouwd werden. Dat jaar werd er uitgeweken naar het heem. De lokalen waren daar zo krap dat het niet zo aangenaam was voor leerlingen en onderwijzers.
Edwin was een begaafd tafeltennisser en heeft dit ook graag aan zijn leerlingen doorgegeven tijdens een pingpongtornooi dat hij voor hen organiseerde. In samenwerking met paalonline was hij ook bepalend voor het organiseren van de jaarlijkse dialectlessen in ’t Buitings in de 6de studiejaren.
Hilarisch vond hij het moment waarop de leerkrachten van de 6de studiejaar jaarlijks de lente gingen vieren . Prachtig uitgedost met groene kravat en tenue kropen zij op het plat dak van de school aan de Diestsesteenweg en gingen daar hun boterhammen opeten.
Tijdens zijn carrière heeft Edwin ervaren dat er meer vrouwelijke leerkrachten aangeworven werden, maar dat de verstandhouding en het respect tussen het personeel gehandhaafd bleef. Dat uitte zich ook in de actieve aanwezigheid van het personeel tijdens de nevenactiviteiten die georganiseerd werden om geld in het laatje te brengen. Zo was er de koers op rollen samen met de boekenbeurs in een tent op de speelplaats onderaan en de legendarische kaart- en kienavonden die steevast tot in de vroege zondagmorgen duurden.
Edwin ging in 2023 op pensioen en blijft nog nauw verbonden met de school.



