INLEIDING

Tijdens ons project “ Paal één dorp ,vele gezichten” in 2014 vertelde Peter Gijsel ons over het bestaan van een archief van het Sint Vincentiusgenootschap van Paal.

 Meester Jozef Huybrechts  de grootvader van Mia Van Drogenbroeck, Peter’s vrouw, had 9 schriften met verslagen van vergaderingen en financiële informatie van het genootschap  bewaard. Deze boeken bevatten gedetailleerde informatie betreffende de werking van het genootschap vanaf de stichting  in 1868 tot in 1970.

Momenteel opereert de Sint Vincentiusvereniging Beringen vanuit Koersel en Peter had de schriften enkele jaren geleden  doorgegeven aan voorzitter Willy Gregoor. Op zijn beurt heeft Willy ons deze schriften tijdelijk ter beschikking gesteld en op basis hiervan was het mogelijk om het ontstaan en de vroege geschiedenis van het genootschap in Paal op te stellen.

Enkele weken geleden heeft het College van burgemeester en schepenen beslist dat de eerste fietsstraten in de nabije toekomst in het Beringse straatbeeld zullen ingevoerd worden. Ondertussen werd de signalisatie geplaatst op de Oude Baan, tussen de Buitingstraat en de Hekstraat. “We merkten dat er hier veel sluipverkeer was, waardoor de veiligheid van de zwakke weggebruiker in gedrang kwam.

Deze 3 jongens vinden we terug in de lijst van teruggekeerde lotelingen, veteranen dus.  Van Ceyssens hebben we verder geen gegevens,  Corvers wist de draad in de Paalse landbouwgemeenschap weer op te pikken en Dams kwam (al dan niet vrijwillig) terecht in de Nieuwe Militie van het Nederlandse leger van Willem I.  Helaas was zijn carrière daar van zeer korte duur.

Jean was de middelste van de 3 broers Biscop,  alle drie met wisselend succes actief in de motorcross sport.  Net als zijn broers onderhield ook Jean zijn conditie als postbode in Paal.  In het spoor van zijn succesvolle oudere broer Fernand deed Jean zich meer gelden als de roekeloze durver.  Hij wilde de overwinningen stormenderhand behalen. 
Niet zo heel verwonderlijk was zijn loopbaan als motorcrosser eerder van korte duur.  Nog vóór zijn debuut  liep hij al in 1957 op de vakschool in Beringen, na een zware val met een crossmachine, een voetbreuk op. 

Intussen liet het bestuur zich evenmin onbetuigd. In februari 1955 drong voorzitter Leon Bormans erop aan een nieuwe vlag te kopen.  Een maand later stelde men voor de kiosk af te breken en er een andere te bouwen in de boomgaard achter het gemeentehuis.
Er waren ook uniformen te kort. Men zou de nodige moeten bijkopen en sommige vervangen. Op 1 december kocht men een paar fakkels. Het bestuur stond zeker niet onverschillig tegenover de werking der provinciale instellingen die een gezonde wedijver onderhielden.  Na de aansluiting bij de Muziekfederatie van Limburg, kwam in 1955 het lidmaatschap bij het Muziekverbond van België en bij het Gewestelijk Verbond Beringen.  Door dit alles werd de sociëteit aangewakkerd tot “grotere activiteit op een meer verheven plan”.

Op onze wedstrijdvraag hoe deze koeken heten in het Buitings dialect, kwamen heel wat correcte antwoorden, zodat wij onze hulppiet-in-opleiding moesten inschakelen om een winnaar te trekken voor de €50 waardebon van de Vatana.
Het correcte antwoord was uiteraard in de Dikke van Pale te vinden:

 Kijk hier hoe onze hulppiet-in-opleiding de winnaar met een onschuldige hand uit de zak trekt.   Door de coronamaatregelen zal de bon pas volgende week afgeleverd kunnen worden.  Proficiat !

Koninklijke Harmonie Hoop in de Toekomst Paal biedt u aan:  Da Capo 150  ter gelegenheid van 150 jaar Harmonie

Het bestuur van de Harmonie heeft  samen met een lokale brouwer een eigen Tripelbier gebrouwen dat nu zo ongeveer voldoende gerijpt is om te proeven.

De naam voor het bier werd door de muzikanten zelf gekozen, en werd DA CAPO 150.  Hiermee willen we duidelijk maken dat we er nog eens 150 jaar willen bij doen hier bij de harmonie!

Bestellen kunt u met onderstaand formulier of op de website:  http://www.harmoniepaal.be/bestellen.html

Ze lieten niet allemaal het leven op het slagveld of in een bedenkelijk 'hospitaal'.  
Jan Caels was amper 4 maanden oud toen zijn vader stierf,  zijn moeder hertrouwde en bracht hem groot in Meelberg. Toen kwam de onvrijwillige legerdienst.  Over zijn militaire carrière weten we niets, maar Jan overleefde en keerde terug naar Paal, huwde in Beringen.  Hij bereikte zelfs een, toch voor die tijd,  gezegende leeftijd.
De familienaam Caels of Cals blijkt ook een patronymicum te zijn,  nl. afgeleid van de voornaam Carolus.  Kijk hier of hij misschien in uw stamboom past.

Van al dit werk, bedoeld om de basis van de maatschappij te verstevigen, was weinig in het openbaar te merken.
Op 13 december 1953 stelde de commissie vast dat de werking naar buiten uit te wensen over liet. Er moest meer activiteit zijn.
Wat er ook van zij, nog geen jaar later, nl. op 7 november 1954 werd A. Husson aangesteld om jonge muzikanten op te leiden. Lesgever Maurits Briers beschikte alzo over meer gelegenheid om de directeur af en toe te vervangen.Dirigent Modest Dillen had de wens te kennen gegeven zich terug te trekken.
Op 6 februari 1955 besliste de bestuurscommissie hem te vervangen. Dillen werd opgevolgd door Maurits Briers. Tijdens dezelfde commissievergadering werd deze ijverige en plichtsgetrouwe muzikant voorgedragen om de leiding over te nemen.