Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -
Zaterdagavond - tijd om een frisse neus te halen dachten ze in de Grote en Kleine Heerbosstraat. Wandelen bevordert de bloedsomloop en het groepsgevoel, dus trokken een aantal buren samen op pad. Niet zonder eerst getankt te hebben, natuurlijk. Bij Marc stonden de flessen spirit klaar bij vertrek. Als je geen warme neus hebt kun je ook geen frisse gaan halen was de logica.
Terwijl de avond langzaam neerdaalde over Brelaar Heide werd er flink doorgestapt naar de volgende halte: café Surplas. Dopingcontrole heeft geen zin als er niet eerst gedoopt wordt, was de volgende logica. Geen beter doopvont dan een glas Karmeliet of Chimay voor de Heerbossers, al was er ook koffie en chocolademelk nodig om sommigen wakker te houden.
De wandeling werd afgesloten met een strakke pas rond de plas. Uchteren kun je dus ook zo !
Alleen kunnen we niet veel, samen verzetten we bergen in een gemeenschap die zich verbonden voelt. Maar “gemeenschap vormen”, waar en hoe doe je dat ?
We zijn met z’n allen wereldburgers, Europeaan, Belg, Vlaming, Limburger, Beringenaar. Maar leven in verbondenheid doe je uiteindelijk lokaal in je buurt, in je dorp.
Daarom zijn levenskrachtige dorpsgemeenschappen zo belangrijk voor de toekomst. Dat heeft niets te maken met nostalgie. Maatschappelijke evoluties (klimaat, energie, mobiliteit ...) dwingen ons daartoe.
Om dat gemeenschapsgevoel te creëren moet je rekening houden met vele factoren. Een identiteitsgevoel proberen op te wekken is een van de belangrijkste.
We zijn allemaal deel van een sociaal weefsel, met specifieke kenmerken, door de eeuwen heen gegroeid en geboetseerd tot een dorp. Het spreken van dezelfde taal, eventueel een dialect, helpt. Kennis van het verleden en van de kenmerken van het dorp draagt ook bij. Het belangrijkste is betrokkenheid bij wat er reilt en zeilt in het dorp. Burgerparticipatie en actief burgerschap wordt dit ook genoemd.
Lokale gemeentelijke overheden menen tegenwoordig al te veel dat een gemeente alles zelf moet doen.
Vanmorgen passeerde ook in Paal een kolonne tractoren, op weg naar Brussel. Aanrijroute 3 voor de protesterende boeren was vertrokken in Kinrooi, Bree en kwam via Heusden, Zolder ook door Paal, richting Diest en vervolgens Leuven. De indrukwekkende karavaan zorgde onderweg natuurlijk voor verkeershinder, maar wie de boeren een warm hart toedraagt neemt dat er graag bij.
Ook opvallend: onze boeren zijn uitstekende dichters, getuige de vele protestrijmpjes die vooraan op de tractoren bevestigd waren. Iemand zou hier een bloemlezing mogen van uitgeven.
Zónner bóure zied'r op een leeg telluur te lóure ! Zonder boeren zit u op een leeg bord te loeren !
Gèvd'r bóure gien plek, kregd'r ne lege winkelrek ! Boeren zonder plek, geeft lege winkelrek.

De uitbouw van het OC De Buiting zoals voorgesteld is een hele opgave. Vanzelf gaat dat niet. Het is een specifieke, uitdagende job met verschillende facetten.
Vooreerst moet OC De Buiting professioneel gerund en gemanaged worden. Een veelheid van activiteiten, beschreven in de vorige afleveringen, moet gefaciliteerd en in goede banen geleid worden. Het verenigingsleven dat momenteel in een crisis verkeert moet van daaruit ondersteund worden. Nieuwe verenigingsinitiatieven moeten worden verkend..
Daarnaast kan vanuit het centrum het “actief burgerschap” aangemoedigd worden door het organiseren van inspraakprocessen over de belangrijke kwesties m.b.t. de toekomst van ons dorp. In concrete projecten, zoals dat gebeurd is bij de heraanleg en vergroening van ons dorpsplein, kan in een cocreatie tussen gemeente- en participatieorganen de verdere dorpsontwikkeling besproken worden en vorm krijgen.
In onze tweede aflevering biedt Louis Leten ons een blik in het ontstaan en de bloei van de congregatie waartoe sœur Marie Michel, in de wereld Alice Volders, behoorde. Het moederhuis van deze Sœurs de la Charité bevond zich in Metz en werd gesticht door een verloskundige, E.P. Morlanne. Deze merkwaardige legerarts schreef meerdere stichtingen op zijn conto, zijn standbeeld in Metz is meer dan terecht, zeker omdat zijn sociale bewogenheid hem uiteindelijk ruïneerde. De kloosterorde zelf stichtte nog 2 bijhuizen in Antwerpen en Hasselt, en zo ziet u de link met de Paalse Alice al komen.
Vóór corona liet het gemeentebestuur van Beringen een studie uitvoeren over de kost van het renoveren van het gebouw en de globale optimalisatie van de verschillende ruimtes. Die kost viel tegen en daarom werd door sommige schepenen het idee geopperd om een nieuw OC te bouwen. De vraag was waar en met welk bouwconcept.
Concreet werd voorgesteld om OC De Buiting en de sporthal te verhuizen naar de flandria-site. Paalonline was en is van mening dat dit absoluut geen goed voorstel is. De huidige locatie in het dorpspark, midden in het dorp, is optimaal, zeker als op termijn de tennis- en padelinfrastructuur ook zouden kunnen verhuizen naar de Flandrialocatie. Eenvoudig is die verhuis niet, maar juridisch zijn er oplossingen mogelijk. Voor de tennisclub is het een uitgelezen kans om door te groeien als club en de accommodatie zowel voor tennis als padel uit te breiden.
Er is echter ook het financiële plaatje.
Bij de conceptie van het OC vóór de fusie van 1976 was de cafetaria van het OC bedoeld als café voor het centrum maar ook voor het dorpspark, in het bijzonder de speeltuin, vandaar de ligging achteraan. Een andere horeca-infrastructuur was (nog) niet aanwezig in het park.
De werking van deze cafetaria werd in de loop der jaren een koers met hindernissen.
De werking van de speeltuin boerde achteruit en het café leverde niet altijd een leefbaar inkomen op.
Cultuurraad Paal en paalonline stelden altijd dat het café een leefbaar en liefst interessant inkomen moest kunnen opleveren om continuïteit in de uitbating te garanderen. Om dit doel te bereiken moet er echter veel veranderen, eerst en vooral de visie op het financieel rendement van de cafetaria voor de gemeente.
Film DE RAMP VAN TESSENDERLO na 14 jaar terug uit de kast !!!
Op vr 26 mei 2023 om 13.30 en 20.00 u In Cultuurhuis Het Loo in Tessenderlo.
Tessenderlo, 29 april 1942. Omstreeks halftwaalf ’s middags ontploft de fabriek Produit Chimique in het hart van het dorp.
De ravage na de explosie is enorm: 190 doden, meer dan 900 gewonden en een compleet vernielde dorpskern.
Hoe is dit kunnen gebeuren, wat ging eraan vooraf en welke nasleep kende de ramp?
Het is intussen alweer februari 2023 en ik liet het als correspondent enkele maanden afweten. De tijd vliegt wordt gezegd en hoe ouder je wordt hoe meer dat idee doordringt, relatief of niet. Het lijkt er trouwens op of er steeds minder te vermelden valt. We hebben het allemaal al ’n keer voorbij zien komen, er ons over opgewonden, er ons druk over gemaakt. Het rad van de grote stad maalt door, dagelijks wordt er in Rotterdam wel iemand vermoord of beroofd. Evenementen en feestjes vinden in alle uithoeken van de stad plaats en voetbalclub Feyenoord staat aan top van de eredivisie.
Als je zoals ik in het midden van de stad woont hoor je ‘s nachts de sirenes van de ambulances. Ze snellen met gierende spoed over de Maasboulevard naar het fameuze ‘Erasmus MC ‘. Het water dat ons relatief rustige eiland omringt versterkt het geluid van de gillende ziekenvervoerders.
Het is een zegen om daar af en toe aan te ontsnappen. Dat doen we wanneer de gelegenheid zich aandient. We zijn met pensioen en dan kan het. Zonder verplichtingen verruilen we de winter graag voor een verblijf in warmere streken.