Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -
De historische graven aan de kerk van St.-Jan de Doper
Burgemeester de Quebedo is bijna een eeuw na zijn overlijden nog altijd een begrip in Paal. Recent kreeg zijn grafsteen nog een make-over en een ereplaats op ons historisch kerkhofje. Over hoe deze kolonel en zijn familie in Paal terecht gekomen is, hebben we al eens uitvoerig bericht in een ander artikel: http://www.paalonline.be/cms55/paal-vroeger/item/2433-burgemeester-de-quebedo.
Nu zijn we (en niet alleen wij ) op zoek naar informatie over een nichtje van hem dat hier na de dood van zijn vrouw verbleef. Een bijzondere foto uit de schoendoos van één van onze oudste Palenaren:
OP ONS HISTORISCH KERKHOFJE LIGT DE GRAFSTEEN VAN DE VROEGERE BURGEMEESTER DE QUEBEDO, ZIJN VROUW EN ZIJN OUDERS.
WE ZIJN NOG OP ZOEK NAAR INFORMATIE OVER EEN NICHTJE VAN DE BURGEMEESTER DAT SAMEN MET HAAR MOEDER JARENLANG BIJ DE BURGEMEESTER VERBLEEF:
JEANNE DE QUEBEDO. BEKIJK HIER DE OPROEP, HET HOE EN HET WAAROM ....
Louis Joseph Leopold De Quebedo, Spanjool in Paal.
Hoe een houwdegen en man van adel in een Limburgs boerendorp verzeild raakte …
Zijn vader, Joseph-Canut de Quebedo werd geboren in Salamanca (Spanje) in 1791 en overleed in Paal in 1870. De Quebedo’s behoorden tot de oude adel van het koninkrijk van León, hun naam dateert uit de tijd toen de Moren het Spaanse schiereiland probeerden te veroveren. Deze de Quebedo’s, of Quevedo’s (De Spaanse v wordt op die positie b uitgesproken) hebben trouwens als devies:
“Yo soy aquel Quevedo el que a los Moros impidio pasasen a donde su Rey los mando;"
(vrij vertaald : Ik ben die Quevedo die de Moren verhinderde te gaan waarheen hun koning hen bevolen had)
Joseph nam als 16-jarige kadet dienst in het Spaanse leger en was al luitenant toen hij als amper 19-jarige krijgsgevangen genomen werd door de Fransen. Na een gedwongen inactiviteit van een tweetal jaar vervoegde hij de rangen van het leger van Napoleon, in het zgn. Spaanse regiment ‘Joseph Napoleon’. Na omzwervingen en talrijke veldslagen in Europa zou hij in Doornik gevangen genomen zijn. Nadat zijn regiment in 1813 ontbonden werd, probeerde hij zich in de Nederlanden te vestigen en huwde in Doornik met Thérèse Philippart. In 1815 nam hij dienst in het Nederlandse leger en in 1830 vervoegt hij het Belgische leger, waar hij de graad van majoor bereikt.
Bogaerts, Constantinus, Josephus 
EEN GROOT PALENAAR, EEN VURIG LIMBURGS FLAMINGANT
Hij was niet genomineerd in de wedstrijd ”de Grootste Palenaar” 2008, maar hij was wel de persoon waarover in de geschiedenis het meest is geschreven en die een grote invloed heeft gehad op onze samenleving in de Vlaamse ontvoogding. Zijn naam vind je terug in het “Nationaal Biografisch Woordenboek, uitgave 1974. Dit boek wordt bewaard in het Paleis der Academiën te Brussel.
Er is niet alleen veel over hem geschreven maar hij schreef zelf ook veel. Hij was hoogleraar in het Kerkelijk Recht aan de K.U. Leuven, daarna Groot Vicaris-Generaal van de Bisschop van Luik en tenslotte Geheim Kamerheer van Zijne Heiligheid Paus Pius de IX. Hij was ook letterkundige en op 20 oktober 1836 medestichter van het studenten-genootschap “Met Tijd en Vlijt”. Hieruit groeide in 1875 het Davidsfonds.
GEBOREN IN PAAL
Hij werd te Paal geboren op 31 december 1812 om 22 uur ’s avonds in de wijk Geenhout in het landbouwersgezin van Jean Michael Bogaerts en Anna Maria Volders. Zijn doopouders waren Willem Jozef Potters en Maria Catharina Luts. De getuigen bij de geboorteaangifte waren Pieter Mathias Pijpen en Henri Schraepen.
 Het bestuur van paalonline besprak in de bestuursvergadering van 7 december o.a. de inhuldiging van “het historisch kerkhofje” op 16 december e.k.Vastgesteld werd dat de historische werkgroep in dit project goed werk leverde en erin slaagde om hun plannen rond de restauratie van dit stuk Paals erfgoed te realiseren. Dit gebeurde in een coöperatie met de groendienst van de gemeente Beringen. Het is een voorbeeld van cocreatie tussen een vereniging en een openbaar bestuur waarbij in grote lijn de vereniging ontwerpt en handelt en de gemeente faciliteert en financiert . Dat dit niet altijd gemakkelijk verliep komt omdat de souplesse in de werking van een vereniging niet altijd matcht met de procedures, de taakverdeling en de besluitvorming binnen een overheid. Paalonline hoopt niettemin dat deze vorm van samenwerking tussen een vereniging en een lokale overheid ook in de toekomst verder kan uitgebouwd worden. Het is een vorm van actieve burgerparticipatie die alle kansen verdient op verdere ontplooiing. |
Dat gaat hier rap afgehandeld zijn ! Dat dachten bijvoorbeeld de Duitsers, tot twee keer toe, toen ze aan de oorlog begonnen. In het Duits dan.
Je merkt hoe gemakkelijk je je kunt vergissen. Wij van de historische werkgroep zitten ook dikwijls met wilde verwachtingen bij het begin van onze projecten, en dikwijls varen wij als den Duits.
Ja maar, werpen jullie op, er is nu toch dat mooi historisch kerkhofje, dat hebben jullie toch maar lekker klaargekregen!
Ah? Is ’t klaar ? Is die veldslag nu afgelopen ? Tja zeggen jullie, de officiële inhuldiging is toch voor volgende zondag. Klopt, ik heb er vorige week een uitnodiging voor gekregen. Twee keer zelfs. In de eerste mail werd ons kerkhofje niet vermeld voor de inhuldiging. Het moet zijn dat Aardstaal Beringen verblindt, nu al.
Nee, voor mij is dat kerkhofke nog niet klaar. Om te beginnen ontbreken die vierkante blokjes, die als je ze inscant op je gsm, naar een pagina op onze website leiden met nog meer uitleg. Die waren beloofd, maar dat kregen ze in Beringen precies toch niet over hun hart om die omleiding naar een website op de Buiting op een paneel te zetten waarvoor zij betaald hebben. Ze vertrouwen ons nie.
Zie ginds komt de stoomtram uit Berringe weer aan !
Hij bracht Paal het Aardstaal, ik zie het al staan …
De vraag wat er nu eigenlijk in het midden van ons dorpje als een ochtendpaal aan het oprijzen is, houdt velen bezig. De uitleg in ’t lank en in ’t breed laat nog even op zich wachten, midden december wordt de Paalse pyloon plechtig onthuld en krijgen we ongetwijfeld de kunstzinnige zingeving te horen van wat eigenlijk al in de naam vervat ligt. Lees wat er staat !
Een steenworp verder naar het zuiden, tegen de noordelijke kerkmuur, een beetje verweesd in de nieuwe tijd en ruimte, liggen enkele oude graven te monkelen. Zij hebben hun kredietwaardigheid al een paar maanden herwonnen, geen twee jaar geleden lagen ze er nog geruïneerd bij.
| zaterdag 23 mei 2026 Jincafé met scoutsfoto's uit de oude doos |
| vrijdag 29 mei 2026 Opfrissen van de wegcode |
| zaterdag 30 mei 2026 Opendeurdag Wit-Gele kruis |
| zondag 31 mei 2026 Happen en trappen |
Jongeren kunnen zich nog maar met moeite voorstellen wat het is om je aan een toestel als een spinnewiel te prikken, of ze moeten grootgebracht zijn met het sprookje van Doornroosje. Dit lieve kind had bij haar geboorte de voorspelling meegekregen dat ze zich op haar vijftiende aan zo'n spoel zou prikken en sterven.
Gelukkig voor haar werd het maar een 100-jarige slaap. Weinigen zullen beseft hebben dat het hier om een eerder erotisch verhaal ging, noch zij die het hoorden vertellen, noch zij die het sprookje voorlazen.
Aanmelden voor RSS Feed