Deze website gebruikt cookies

Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -

Portret : Julien Huygens

Voor het portret van deze maand gaan we op bezoek bij Julien Huygens, zoon van de laatste Paalse molenaar maar vooral gekend als leraar, schooldirecteur en bezieler van het Davidsfonds in Paal.

Julien Huygens wordt geboren op 5 oktober 1939 in Paal dorp. Hij is de zoon van Jozef en Maria Verboven. Pa is gekend als molenaar en Julien groeit op onder de wieken van de windmolen. (de molen stond in het begin van de huidige Meldertsesteenweg) Hij heeft goede herinneringen aan zijn kindertijd onder de molen. Elke zomer mocht Julien pa helpen met het herstellen en verven van de wiekdoeken. De zomers leken toen alvast veel warmer en mooier dan nu, mijmert Julien. Eind jaren vijftig van vorige eeuw waren de wieken aan herstelling toe en pa besloot te investeren in moderne technologie en kocht een elektrische molen die werd ondergebracht in een gebouw aan de Kapelstraat. De oude molen geraakte zo verder in verval en werd uiteindelijk afgebroken in het begin van de jaren zestig. Op deze locatie bouwden later Julien en zijn zus hun eigen stek.

Julien ging uiteraard in Paal naar school en als goede leerling mocht hij naar het college van Beringen. Uiteindelijk ging Julien studeren aan de normaalschool van Mechelen aan de Maas en werd zo onderwijzer. Julien studeerde af in 1959 en kon meteen aan de slag in de jongensschool van Paal. Vier jaar later kwam er in het dorp ook een staatsschool en had de katholieke jongensschool minder leerlingen. Julien mocht als jongste leerkracht uitkijken naar een andere job. Zo kwam hij in Hasselt terecht als leraar in het Bijzonder Lager Onderwijs. Het is één van zijn fijnste periodes omdat hij daar als leraar zijn pedagogische vaardigheden ten volle kon benutten. Julien volgde daarom nog verschillende cursussen om met probleemkinderen om te gaan. Drie jaar later kon hij terugkeren naar Paal. Hij is er eerst onderwijzer, later wordt hij taakleraar. Uiteindelijk wordt Julien in 1989 directeur van de kleuter- en meisjesschool aan de Diestersesteenweg.

Julien neemt de taak volledig ter harte en onder zijn hoede bloeit en groeit de school. Door de investering in het kleuteronderwijs kiezen de Paalse ouders voortaan om de meisjes naar de meisjesschool in Paal te sturen en minder de staatsschool of naar Beringen De school investeert ook in nieuwe gebouwen en onder de leiding van Julien wordt de kleuterschool gerenoveerd. In 1998 gaat Julien op pensioen maar stilzitten is er niet bij. Hij blijft actief als voorzitter van het schoolbestuur en is tot op heden zo verantwoordelijk voor het algemeen beleid van de vrije scholen in Paal. Zo staan er grote werken op stapel die het uitzicht langs de Diestersesteenweg grondig zal veranderen. Het oude klooster zal gesloopt worden en het scholencomplex wordt volledig vernieuwd. De werken starten volgend jaar en moeten klaar zijn tegen Pasen 2015.

Naast zijn carrière in het onderwijs is er een tweede rode draad in zijn leven. Julien staat mee aan de wieg van de heroprichting van de Paalse afdeling van het Davidsfonds in 1964. Op dit moment is Julien er secretaris. Het Davidsfonds is een socio-culturele vereniging die ijvert voor de Vlaamse taal, cultuur en geschiedenis. In de beginjaren organiseerde het Paalse Davidsfonds verschillende activiteiten zoals toneelvoorstelling, kleinkunst optredens, lezingen en debatten. Optredens van het Groot Limburgs Toneel of het Mechels Miniatuur Theater werden jarenlang door het Davidsfonds georganiseerd. Alle Vlaamse kleinkunst artiesten hebben in Paal een podium gekregen dankzij Julien en de andere bestuursleden. Door de opkomst van de culturele centra zijn die organisaties er niet meer. Momenteel organiseert het Davidsfonds Paal nog een zoektocht, een quiz, de nacht van de geschiedenis en een culturele uitstap. Het leden aantal is ondertussen was minder geworden en jonge bestuursleden zijn dan ook meer dan welkom, glimlacht Julien.

Julien is dus nog altijd druk bezig en samen met zijn vrouw Mia geniet hij van het gepensioneerd leven. Julien en Mia hebben drie dochters en zes kleinkinderen.

Tekst en foto: Hans Put.

Log in om reacties te plaatsen