Elke dag is er wel een drenkeling aan de kust. De af-landse wind en mui-stromingen houden geen rekening met roekeloos gedrag, het niet kunnen lezen van veiligheids instructies en het negeren van de vlaggen symboliek .
De aanbevelingen met betrekking tot het inperken van het coronavirus blijkt op het strand nauwelijks navolging te vinden. Terwijl de besmettingen weer stijgen en een tweede virusgolf dreigend is, zie je het onverantwoord gedrag toenemen. Het zijn vooral jongeren die genoeg lijken te hebben van opgelegde adviezen en maatregelen. Dat ze daarmee hun grootmoeder in stervensgevaar brengen lijkt hun niet te deren. Dat er hier wat schort aan het educatief opvoedkundig besef lijkt mij duidelijk.
Maar hoe is dat te instrueren? Je zou denken dat een logische verklaring afdoende zou zijn temeer omdat leven en dood er mee gemoeid zijn. Het aannemelijk verklaren waarom bananen krom zijn is een fluitje van ’n cent.
Dat ouderen zeggen ‘’ après nous les mouches’’ kan ik me, al ben ik het er volstrekt mee oneens, nog voorstellen, maar als jongeren zich niet meer verantwoordelijk kunnen voelen, zou dit de alarmbellen moeten laten rinkelen.
Regelmatig wordt de indruk gegeven dat jongeren zeker wel van verantwoordelijkheid blijk geven.  Die mening deel ik, facebook, twitter en andere media kanalen zijn in staat jongeren te mobiliseren voor een schoner milieu, tegen onrecht en andere zaken, maar het beklijft niet. Het ene geschilpunt vervangt het ander bliksemsnel en dit gebeurt zowel globaal als lokaal. Het zijn opzwepende ideeën die door de snelheid waarmee ze zich aandienen geen tijd krijgen om verontrustend of berustend te worden. Elke vanuit het systeem genomen maatregel om de verontrusting het hoofd te bieden lijkt te laat te komen.
In de Nederlandse steden den Haag en Utrecht zijn er al dagen rellen tussen politie en jongeren. De hitte in het coronalandschap en het gebrek aan een schets om zich in of uit dat landschap te verplaatsen zorgen voor explosieve situaties. Er lijkt geen uitweg, niet voor hen niet voor ons. Een kleine persoonlijke toelichting wil ik u niet onthouden. Mijn vrouw die Brits is, kan al tijden niet naar haar familie in Wales en de laatste berichten van de Britse overheid met betrekking tot reizigers van Nederland naar het Verenigd Koninkrijk houden in dat deze reizigers veertien dagen in quarantaine moeten . Omgekeerd beschouwt de Nederlandse overheid Groot- Brittanië als risico gebied (oranje). Reizen naar het Verenigd Koninkrijk wordt ontraden en bij terugkeer is  een quarantaineperiode gewenst .
Het observeren van deze catch 22- positie maakt me aan het grinniken en is een manier om, het dwalen in dit antropocene corona-landschap genoeglijk te houden.
Een kopstand en een ventilator om het hoofd koel te houden, een goede maaltijd om de liefde te bestendigen, het luisteren naar muziek, het lezen van een boek en een gezegde van Emma van Klöske ‘’as ge ma ketent zet’’ vervolledigt dit.
Joe Cillen