Vreugde en emoties bij mijn thuiskomst waren niet te beschrijven. Men wist niet eens van waar we kwamen, men had tot dan toe nog geen enkel bericht ontvangen
over onze gevangenschap. Veel woorden hebben we evenwel niet hoeven te verspillen aan uitleg over onze wekenlange afwezigheid in de vreemde.
Een vlugge controle op de weegschaal wees op een gewichtsverlies van 16 à 17 kg en meteen hoefde niemand meer te raden waar en welk lot ons beschoren was tijdens de voorbije aanvang van WOII.

Het treinstation van Krems an der Donau,  dat eind van de Tweede Wereldoorlog compleet van de kaart geveegd werd door geallieerde bombardementen.

Terug naar de normaalschool
speelplaats van de normaalschool in Mechelen-aan-de-Maas

Een tiental dagen voor het begin van het nieuwe schooljaar in september, ging ik even poolshoogte nemen in de normaalschool van Mechelen a/d Maas.
Groot was mijn verbazing toen ik vernam dat ik voor overgang naar het laatste jaar, examen diende af te leggen over de leerstof van het 3de jaar.
Besefte de directie dan niet dat dit voor mij een onmogelijke opdracht was, gezien mijn fysieke toestand amper een paar weken na mijn thuiskomst uit krijgsgevangenschap.
Ik heb het de directie nooit kunnen vergeven noch vergeten.
Eind juni 1941 behaalde ik mijn diploma en na enkele interims werd ik in de loop van 1942 vast benoemd als onderwijzer in Tervant.