Mariette Vanderheiden (1925- 1984) was 14 jaar toen WOII uitbrak en zoals elk jong meisje hield zij van romantiek.“Hier het jaarke vier en veertig
Is voor ons een streepje bij
Zo komen wij op de grote zij
Laat ons hopen , laat ons wenschen
Hier voor of onder de menschen
Een spoedige vrede
Een lang leven
En daarmee is mijn lieken uit”
“Met den eerste dag van ’t nieuwe jaar
Wensch ik U geluk en heil tegaar
En dat gij U beminde rust en vrede mogen vinden”
“Bij het begin van ’t Nieuwe jaar
Stuur ik U mijnen beste wenschen klaar
Het schoonste wat ik wenschen kan
Dat is van ‘t jaar een lieven man
Doe hem de groeten steeds van mij
Enkel gelukkig aan zijn zij”
“ Ja ook in de nood der tijden
Kan ons het Nieuwe jaar verblijden”
En nog een Nieuwjaars liedje
“ Nieuwe jaarke zoete
Het varken heeft vier poten
Het oude jaar is uit
Het nieuwe reeds begonnen
Ik ben ne rare guit
En daarmee is mijn lieken uit”
Ook beschreef Mariette de vluchtweg van haar familie in 1939. Het bracht hen met de fiets van Paal naar Wetteren en terug zoals de kopies van het boekje zeggen.