Vlees kwam er bijna nooit op tafel, toch niet voor de kinderen. Maurice herinnert zich nog wel dat bij de kermis een jong geitje geslacht werd, dat was feest, hoewel: zoveel vlees was daar niet aan… Zijn petemoe had medelijden met hem, hij was graatmager. Ze zei me soms: Kom deze achternoen (op zondag) maar naar hier – en dan kreeg ik melkbrood met boter. Ik proef nog altijd hoe lekker dat was !

Na schooltijd en in de vakantie hielp hij bij de boeren: hooien, soms bieten rooien. Voor dat werk kreeg hij altijd wel een boterham. Eén keer kreeg hij een gans brood mee naar huis: dan zagen ze hem graag komen!

Tijdens de bevrijding van Tervant werd er serieus gevochten aan het Albertkanaal en was er natuurlijk geen school. Toen de oorlog eenmaal voorbij was, werd de school terug geopend en ging Maurice gewoon verder naar school in Tervant, hoewel hij niet meer leerplichtig was, er was toch geen werk voor gasten van zijn leeftijd. Maar dat was niet de belangrijkste reden: wie naar school ging, kreeg kindergeld. De ouders stuurden daarom hun kinderen naar school, ook al konden ze niets meer bijleren. Maurice kent nog kameraden die tot bijna 18 jaar naar school bleven gaan…

Links:  Maurice als ijverige, godvruchtige leerling in 1942                                  -     Rechts:  Maurice als troubadour op Buiting kermis ergens in de jaren 50,    also known as:  'De Heks'