Ze was graag mooi en ze mocht dan ook gezien worden.  Ze had een onberispelijke kledingstijl en een gelaat dat nog altijd als maatstaf van schoonheid geldt, dat lag mee aan de basis van haar succes.  Ook het interieur van haar huis was perfect net en tiptop in orde.  Ze hield van de gezelligheid en was een romantische ziel.  Het zijn de kleine dingen die het leven mooi maken, zei ze.  Ze was altijd goed gezind, ondanks de vele tegenslagen stond ze altijd klaar om iedereen hartelijk te ontvangen.  De verschillende keren dat ik bij haar op bezoek ben geweest, stond altijd de porto klaar en brandden de kaarsen voor een gezellige babbel.  Ze was de vriendelijkheid zelve en voelde zich gelukkig te midden van haar gasten .  Ze kon er echt van genieten.

Zo at ze ook elke middag met serviette, tafelkleed, de juiste borden, bestek en kaarslicht.  De tafel moet gezellig zijn, dan smaakt het eten extra lekker.  Om 11 u nam ze reeds een porto als aperitief.  Ze ging ook minstens elke dag voor de spiegel staan om naar zichzelf te lachen.  Op die manier worden alle lachspieren getraind en verleer je het lachen niet,  argumenteerde ze.  Alfonsine was een echte levensgenietster en optimiste.

Alfonsine Smeuninx werd geboren in Paal op 1 april 1901 in het gezin van Baziel Smeuninx en Sylvia Naelten in het café “De Zwanenberg”.  Ze was de oudste van 4 meisjes:  Alfonsine, Maria, Elvire en Edith.  Haar 3 jongere zussen werden alle 3 verpleegster.
Haar grootouders langs moeders kant woonden in Beringen in de Collegestraat op de hoek en baatten er een winkel uit van rieten manden, korven en wiegen met een kap.  Bompa was kunstenaar en houtsculpteur.  In de gevel van de winkel stond gegrift : ”Leonard Naelten, sculpteur en bois”.  Zijn vrouw heette Maria Smeuninx en was de zuster van Louis Smeuninx, het patissierke in de O.L.-Vrouwstraat in Beringen.

Haar ouders, Baziel Smeuninx en Sylvia Naelten kochten omstreeks 1890 een stuk grond in Paal en bouwden er een huis op en baatten er een café uit dat de naam kreeg van “Zwanenberg”, waar nu de brug over de autosnelweg ligt.
(André Luyten)  (volgende aflevering:  twee wereldoorlogen,  twee huwelijken)

boven:  café De Zwanenberg rond 1902 met uitbaters Basiel Smeuninx en Silvia Naeten,  de kleine Alfonsine op de schoot.
En een heerlijke pint bier uit lang vervlogen tijden.

Onder een luchtfoto uit 1944 (met dank aan onderderadar.be)  :  de weg van Paal naar Beringen,  de fijne contouren geven aan waar nu de autosnelweg loopt,
café De Zwanenberg aangeduid met pijltje