Zuster Merie-Lewies werkde as verpleegster vur töeszörg en ze war 's oaves hurre ronde nog an 't dóun, vur zikke mienskes te swanjere, tóun ze  toch wel zonner naft véil zeker.
Ze vloekde dat  't 'n oarighed war,  mèr tóun zag ze op 'n poar honnerd meter 't beeld van 'n naftpomp durre böeste wiebere.

 Zè in iene spurt doahinne."    Menie'er," zee ze "hidder mich astebléift gie bedonneke naft? 
"Zusterke, ge hit verdoemme pech, doa'e es t'r just ienne da bedonneke kome hoale, mer as ge ö bietske wilt wochte , hè komt drek trug, ich zal óch tèèterwail 'n goi zjat kaffie gève"".
" Merci," zee ze, "mèr ich hem nog nen hoe'ep werk,  geft mich die'e pipipot doa'e mèr mee,  as ge die'e vol kunt dóun vur mich, kan ich mennen tóu'er nog voets afwerke."

 Zèè mee die'e piespot, góu vol, verziechtig trug no den oto. Ze goot da verziechtig inne tank...stön doa'e toch wel twie'e moslims anne bushalt da af te lóu'ere. Zit die'en ienne tege den oanere   :" As die doa'e mee kan vertrekke, dan wèèr ich oppe slag katteléik ! "