Wa kunne we t’ran dóun?  We stön machteloe’es.

De miense in Oekra’ine zoe veul mögelek probere te höllepe, da motte we zeker dóun.

Vur de rest kunne wè op os ège wainig of niks dóun.

Os gelú’ef en de godsdienst in ’t algemie’en waize os in dit geval ooch giene weg.  Patriarch Kyrill, het hoe’efd vanne Russies Ortodokse kerk, moedigt Poetin zelfs oan vur te blève vechte tege het verdörve Weste, in de noam va God.

Legt dat es öt: nen dictator die’e niks of néimand néi ontzéit en het hoe’efd van een kristeleke kerk: twie’e hoan op iene böek.

As wè op os ège éit vur de vrede wille dóun, goñ we ’t éiverans aners motte go zukke.

Wa betiekent “vrede” eigelek? Es da allie’en mar “gienen oorlog” of hèt het ooch éit te make mè rechtvèrighèt, mè “gien ruzie make”, mè “melkaner höllepe”, mekoanere gère zéin?

We kunne begiene mè da toe te passe in os ège reloasie, os höeshoon, os familie, os verieniging, os dörp.

Löstere we te gói no melkoanere? Probere we mekoanere echt te verstön? Zèn we néi te streng vur aner miense met aner gedachte of opvattinge?

Probere we plötselek die dings te verbètere moe we éit kunne an dóun?

Da’s allemul rap gezeed, zenge sommige, ma ge mot ooch kunne. 

Asd’r ur ège zelf néi góud vùilt, es da zeker moei’elekker. “Ich hem genoeg probleme mé mèn ège”, huur ich  zenge.

Kan het höllepe as we probere zoeveul mögelek kontent te zen mè wa we hemme en mé hetgeen da we nog  wöl kunne? 

Altèt mótte we probere vuröt te kieke, altèt probere aner miense te höllepe.

Die’e smirrigen  oorlog in Oekra’ine kunne wè spètig genoeg néi dóun stoppe.

Mar as we mie’er genegenhèt wille in os nöste omgeving, blève we ooch nog veul werk hemme. En dó kunne we wöl éit an dóun.

Ie’en dink es zeker: we möge het noe’et néi opgève. 

We motte altet blève voetsdóun zoelank as het giet, altet jú.