17 november 1912 trouwde Leon Ariën en legde samen met twee broers de grondslag van het grote schildersbedrijf. Er werden in die tijd zelfs grote werken uitgevoerd in Frankrijk. Bij de komst van de Limburgse mijnindustrie waren ze dan ook klaar om groot industrieel schilderwerk uit te voeren in mijngebouwen en fabriekspanden.

Toen de zonen van Leon: Jef en Leonard groot werden, waren ze goed voorbereid om het schildersbedrijf verder te zetten.

Van 1946 tot 1952 was Leon ook burgemeester van Paal. Geen gemakkelijke taak zo onmiddellijk na de oorlog.

Na een drukke beroepsloopbaan, kon Leon zijn dagen rijkelijk vullen met schildersezel, doek en penselen. Filosoferen met vrienden, priesters en kunstenaars zoals Ludo Laagland waren daarbij erg belangrijk.

Leon was ruimdenkend en Vlaamsgezind. Tot kort voor zijn dood oefende hij dagelijks met kruiswoordraadsels uit La Libre Belgique.

Schilderen was echter zijn grote passie. Hij schilderde de mooiste plekken van Paal zoals de Zwarte Beek, het dorpsplein, de Klitsberg en de vele kapelletjes.

Hij kopieerde werken van Breughel, Jordaens, Jan Steen, Memling en Renoir bij wijze van oefening.

De genrestukjes met PIETERMANNEKE, Lowieke Petermans, maakte deze inwoner in Paal en omstreken wereldberoemd.

De dorpsgezichten anno 1913 zijn na 100 jaar historische documenten na de huidige vernieuwde aanleg.

Leon was een schilder van zijn tijd. De huisjes, bomen, een vuil mannetje met onbeholpen ezel lijken erg stuntelig. De naïeve manier van schilderen was eigen aan de beginjaren 1900. Op die manier kon de kunstenaar de sfeer en de licht-satirische humor raak uitbeelden. Denk maar even aan Permeke die dat ook deed. Hoewel uit zijn dorps- en mijntaferelen blijkt dat hij ook technisch perfect kon schilderen, relativeerde Leon zelf zijn werk met de woorden: "Het was alleen bedoeld om de mensen te plezieren".

1966 stierf Leon en werd samen met zijn dierbare echtgenote, die twee dagen later overleed, begraven, omringd door zijn schilderijen.

De schilderijen werden ook blijvend getoond in de verf- en behangwinkel van Yvonne, zijn schoondochter. Zo kwamen vele Palenaren voor de eerste keer in hun leven in contact met de wondere wereld van de kunst.

Deze grote Palenaar heeft er ook voor gezorgd dat vele Palenaren verknocht zijn aan het verleden van hun dorp.

        Leon