Hilaire Poels Hilaire wordt geboren op 27 juni 1947 in de Tervantstraat in Paal. Zijn ouders hebben er een boerderij. Ma zorgt voor een aantal koeien terwijl pa mijnwerker is. Hilaire gaat naar de lagere school in Paal waar hij bij meester Luyten in de klas komt. Maar het jaar begint dramatisch voor de kleine Hilaire. Thuis drinken de kinderen rauwe koemelk, dat is heel gezond en daar wordt je heel sterk van. Er is niets lekkerder dan rauwe melk, zegt Hilaire ook vandaag nog met volle overtuiging. Maar de kleine Hilaire heeft mazelen en de verzwakte jongen drinkt melk van een met TBC besmette koe. Een dodelijke combinatie, of toch bijna zo blijkt. Hilaire krijgt ook TBC en ligt drie maanden in het ziekenhuis van Leuven. Tweemaal is hij daar bediend. Maar hij overleeft. Het gekke is dat hij daar als kleine alles kon horen maar niets kon zeggen. Hij wist dus goed wat er aan de hand was. Schrik voor de dood heeft hij sindsdien niet meer. En dit heeft hem ook zelfstandig gemaakt. Hij kreeg immers maar sporadisch bezoek van zijn ouders. Die hadden geen auto en zo gemakkelijk geraakte je in die tijd niet in Leuven. Ook de nabehandeling van verschillende maanden in Diest maakt Hilaire al van jongs af aan een plantrekker. Zo ging hij in zijn eentje met de tram naar het ziekenhuis. Maar zo miste hij ook een groot stuk van de lessen. Hij is meester Luyten nu nog altijd dankbaar dat die hem bijles gaf. Hilaire was een pientere leerling en was bij de beste van de klas. Voor het middelbaar kwamen, zoals dat in de jaren vijftig de gewoonte was, de paters op bezoek om de goede leerlingen te ronselen voor de colleges. En zo kwam Hilaire op het internaat van het college van Heusden terecht. En dat blijkt geen goede combinatie.
Als kind genoot Hilaire van de vrije natuur in Paal. Van waar hij woonde ging hij met zijn vader urenlang wandelen. Soms tot aan de abdij van Averbode. In die tijd was dat een heel groot stuk prachtige natuur. De autostrade was er nog niet, van industrie was er nog geen sprake. Je wandelde van Paal tot Averbode zonder iemand te zien. En dan werd hij opgesloten in het college van Heusden. En Hilaire rebelleerde. Na een jaar was het al afgelopen. Zijn ouders probeerde nog het college van Beringen maar ook daar klikte het niet met de priesters. Uiteindelijk vindt Hilaire zijn roeping in Diest waar hij elektronica ging leren. Hij was terug de primus van de klas. Techniek was en is nog altijd zijn passie. Na Diest trok hij naar het Rijkshoger Instituut voor Kernenergie in Mol. Hier kon hij zijn technische kennis verder uitbreiden. Het waren moeilijke studies maar ook vooral plezante tijden. Mol had immers een bruisend uitgaansleven. Hilaire durfde wel eens te brossen om een hele dag kaart te spelen. Maar zijn diploma werd wel gehaald.
Na zijn studies ging hij aan de slag bij Philips in Tessenderlo. Als jonge knaap werd hij ploegbaas van de lopende band. Een band vol met vrouwen trouwens. Ik had er niks aan te vertellen, lacht hij. Na een jaar gaat hij aan de slag bij Bell in Geel. Hij kan er zich opnieuw op techniek toeleggen. Hij ontwikkelt er nieuwe productieprocessen, werkt mee aan de automatisering en bekijkt er de nieuwste technieken. Hij krijgt ook de kans om veel te reizen voor Bell. De telefooncentrales van Bell waren immers bekend over heel de wereld. Hij blikt fier terug op deze periode. Ik heb er altijd graag gewerkt, zelfs ’s nachts als het moest. Niets was hem teveel. Maar Hilaire voelde dat het langzaam achteruit ging met de vestiging in Geel. Het was tijd om zijn droom waar te maken: zelfstandig worden.
In 1981 stond in Paal de legerstock over te nemen. Hij waagde zijn kans. Ondertussen was Hilaire getrouwd met Lissette en had twee kinderen. Lisette had een diploma A1 boekhouden en stapte mee in de zaak. Hilaire zorgde voor de technische kant. Het blijkt een gouden tandem te zijn. Samen bouwen ze de zaak uit. De aanpalende huizen rond de stock worden bijgekocht en de zaak groeit. Dankzij de zondagsmarkt wordt de Stock bekend in de wijde omgeving. Door het succes van de Stock legt Hilaire zich ook meer toe op groothandel. Die tak wordt ondergebracht in Palatrade. Eerst was het magazijn ondergebracht in de oude cinema van Paal, ondertussen staat er in de Tervantstraat een grote bedrijfshal en werken er tien mensen. Het is een groothandel in elektro die hij opstartte samen met Jef Wendelen, een oud collega van Bell. Jef had als installateur van telefooncentrales veel gereisd voor Bell en kende de wereld. Hij was de ideale man om voor import te zorgen. Een van de eerste zaken die vanuit Italië werden geïmporteerd waren 1000 gasbekkens die in België niet meer gemaakt werden. Momenteel is Palatrade vooral importeur van elektrische kabels, stopcontacten en is markleider in België op het gebied van LED-verlichting. Hilaire is steeds op zoek naar nieuwe dingen. En zo gaat hij in 2000 samen met vrouw Lisette op eigen houtje naar een beurs in China. En dat is meteen een prachtig avontuur. Lisette is niet gek van China maar Hilaire des te meer. Hij is onder de indruk. Hong Kong dat is gewoon de 22ste eeuw, vertelt hij met ontzag. Hij is één van de eerste Limburgers die zaken gaat doen in China. Ondertussen komt 95% van zijn business uit China.
Hilaire is een harde werker. Tijd voor veel hobbys is er niet. Ja met de bulldozer rijden! En voetbal natuurlijk. Hij gaat elke zaterdagavond voetbal kijken in Ham. En op zondag gaat hij liefst naar zijn favoriete ploeg : AC Tervant. Ook Flandria, Weerstand Koersel of KVK Beringen kunnen op zijn sympathie rekenen. Zelf blijft hij nog altijd in goede conditie door te lopen. Je treft Hilaire dan ook regelmatig op de Finse piste van Paal. Fit blijven is voor hem heel belangrijk. Een gezonde geest in een gezond lichaam, dat is alles wat een mens nodig heeft. En ja er is nog één hobby: oude kranten lezen.
En zo komen wij bij het laatste hoofdstuk: politiek. Hij kreeg de interesse in de politiek dankzij Gust Luyten. Gust vond het belangrijk dat jongeren politiek geëngageerd waren. Zo werd hij lid van de milieugroep ‘vijf voor twaalf’. Hij zag immers de natuur achter zijn ouderlijk huis allemaal verdwijnen en opgeofferd worden voor de industrie. Zijn politieke interesse groeide en Hilaire geraakte geboeid door de Vlaamse geschiedenis. In school had hij veel over de Oude Belgen, de kruisvaarten en Clovis geleerd maar van de hedendaagse Belgische of laat staan Vlaamse geschiedenis wist hij niets. Hij had een nieuwe passie gevonden: Vlaanderen. Zo werd hij lid van de Volksunie en was zelfs even voorzitter. Grote politiek ambities had hij nog niet echt. De splitsing van de Volksunie in Spirit en N-VA blust het politieke vuur. Wel volgt hij de lokale politiek op de voet en gaat hij regelmatig naar de gemeenteraad. Het werk in de Amerikaanse Stock hield hem meer bezig. Zo had hij plannen voor een grote nieuwe Stock in het centrum. Maar hij krijgt niet meteen de nodige vergunningen en Hilaire wordt boos op de gemeente. Hij komt regelrecht in conflict met zijn eigen advocaat en vriend, burgemeester Mondelaers. Het zal een lange strijd worden.
Hilaire gaat in het verweer en stunt met het maken van een ophefmakende video voor de VLD. Die winnen de verkiezingen maar het helpt Hilaire niet vooruit. De VLD gaat in coalitie met de CD&V. Nu kijkt hij enigszins relativerend op die bewuste periode. Kijk, het is een zegen dat ik niet in Paal centrum ben kunnen blijven. Ik ben de familie Vanlook dan ook zeer dankbaar dat ik de zaak naar de huidige locatie heb kunnen verhuizen. Dat is een gouden zaak geweest. Elk nadeel heeft zijn voordeel, lacht hij.
Hilaire wordt dit jaar 65. Hij gaat nog niet op pensioen maar wil toch wat meer tijd vrij maken voor zijn oude passie. Hij gaat terug in de politiek. Hij is lid geworden van de NV-A. Het vuur voor de Vlaamse beweging is terug aangewakkerd door Bart de Wever. Ik wil me zes jaar inzetten voor de politiek. Velen zullen zeggen dat het is om oude vetes terug uit te vechten, maar je zult zien dat het niet zo is. Ik wil me echt inzetten voor de lokale politiek. Het gaat op bepaalde vlakken heel goed met Beringen maar op het gebied van lokale economie… Het zelfstandig hart van een dynamisch ondernemer en rebel klopt weer fel. Het gaan de komende maanden alvast spraakmakende politieke discussies worden in de Paalse cafés.
tekst en foto: Hans Put