Ahmet wordt geboren op 2 oktober 1969 in de Stationstraat in Beringen-Mijn. Hij groeit er op in de schaduw van de steenkoolmijn. Pa kwam als Turkse immigrant naar Limburg om in de mijn te werken maar houdt het daar niet lang vol. Hij wordt zelfstandig en heeft o.a. een café, een restaurant en een import- en exportzaak. Het noodlot slaat toe bij de familie Akay als hun huis in de Stationstraat in de vlammen opgaat. De familie verlaat Beringen en trekt naar Antwerpen. Ahmet is dan amper zes jaar. Veel herinneringen heeft hij niet meer aan zijn kindertijd in Beringen.
Ahmet studeert voor elektricien in Hoboken maar dat gaat hem niet zo goed af. Via een herkansingsproject krijgt hij een speciale opleiding voor de chemische sector en kan zo aan de slag bij chemiereus BASF in Antwerpen. Hij werkt er vandaag nog altijd.
Als hij 24 jaar is gaat Ahmet naar de Academie in Antwerpen. Hij is er één van de eerste Turkse cursisten die zijn artistieke talenten wilt ontplooien. Na het eerste jaar beeldende kunsten kiest hij voor metaal als specialisatie. Ahmet kan zich volop uitleven en zal in totaal 11 jaar lang academie volgen in allerlei disciplines. Het wordt een zeer creatieve periode. Eerst maakt hij nogal abstracte beelden in metaal later krijgen menselijke lichamen de bovenhand. Ahmet werkt graag met afvalmaterialen zoals uitlaten, fietskettingen of oude sleutels. Dikwijls kan hij het afval op de kop tikken bij BASF of bij metaalverwerkende bedrijven. Zijn werk valt duidelijk in de smaak en hij wint in 2002 de Noesen prijs. Een prijs die het Antwerpse staalbedrijf Noesen jaarlijks uitreikt aan een student van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Ook zijn werkgever is enthousiast over de artistieke talenten van Ahmet. Zo staan er op de site van BASF twee kunstwerken te pronken. In het zwembad van Aarschot hangt een monumentaal beeld uit zijn reeks zwemmers en stiekem hoopt Ahmet nu dat ook de stad Beringen in het nieuwe zwembad een plekje zou voorzien voor één van zijn grotere werken. De stad heeft al een werk aangekocht van Ahmet naar aanleiding van zijn overwinning twee jaar geleden bij de Prijs voor Beeldende Kunsten van de stad. Dat beeld staat nu nog in het oude zwembad.
Ahmet is ondertussen in Antwerpen getrouwd en krijgt een eerste dochter. Het huwelijk loopt jammer genoeg spaak en hij leert later een meisje kennen in Heusden-Zolder. Voor zijn nieuwe relatie verlaat hij Antwerpen en komt zo in Paal terecht. Hier woont hij nu al bijna zeven jaar. Het koppel krijgt twee kinderen: een zoon en een dochter, nu respectievelijk zes en vijf jaar. Ahmet woont heel graag in Paal. Het is erg rustig in de Watermolenstraat en hij heeft goede buren. Momenteel is hij bezig met het huis wat te verbouwen en zijn atelier staat er een beetje werkloos bij. Het artistieke luik staat momenteel op een laag pitje. Maar ik hoop dat hij de draad snel weer oppakt want de kunstwerken van Ahmet zijn wondermooi. Ahmet is ook lid van de Paalse kunstkring Palarte en zijn werk is soms te zien in galerij Bel-Art in Paal.
Als ik vraag of hij zich Turk of Belg voelt, weet hij het eigenlijk niet. Turk in de eerste plaats misschien maar ook Belg want hij is immers in België geboren. Hij houdt van Turkije maar op familiebezoek gaat hij bijna niet. De meeste van zijn familieleden wonen trouwens in België. Als hij naar Turkije trekt is het als toerist en boekt hij met plezier een hotelkamer in Antalya. Ook Istanbul is uiteraard een prachtige stad maar op dit moment zijn de kinderen nog wat klein om op citytrip te trekken. Voorlopig gewoon lekker lui aan het zwembad liggen in Antalya, dat is genieten van de jaarlijkse vakantie.
Tekst en foto: Hans Put