Deze website gebruikt cookies

Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -

Hans Kuczwalski

Hans Kuczwalski

Hans is een gedreven vijftiger die zijn vrouw naar Paal volgde vanuit Zolder, waar hij opgroeide.

Vader was er negenentwintig jaar mijnwerker.

Zoals de familienaam van Hans het verraadt heeft hij Poolse roots. Vader moest vanuit Polen tijdens de oorlog in Duitsland dwangarbeid verrichten. Hij werd er tewerkgesteld bij een drietal boeren. Het was zwaar werk op het land en de gastvrijheid van de gastgezinnen was erg verschillend.

Moeder is van Duitse origine, uit de buurt van Stuttgart. Samen hebben ze zes kinderen.

Hans studeerde voor kok en onderwijst dit vak nu op twee plaatsen nl. in Brussel en in Leuven. In het Brusselse geeft hij les aan een Don Bosco-school aan jongeren tussen 16 en 21 jaar die al deeltijds werken, vooral in restaurants. Twee dagen per week volgen zij ook nog les als kok.

Het is hard werken voor hem. De werkdagen duren vooreerst lang. Om 6u15 vertrekt hij naar Brussel en om 20u is hij terug in Paal.

Altijd opnieuw moet aan jonge mensen, veelal jongeren met allochtone roots of vluchtelingen, nieuwe inzichten en vaardigheden bijgebracht worden. Dit vraagt een grote inzet en betrokkenheid.

Hans doet dit werk echter met hart en ziel. Hij is voortdurend bezig om zijn lessen zo goed mogelijk voor te bereiden. Ook gaat hij regelmatig op werkbezoek in de restaurants waar zijn leerlingen werken. Dat appreciëren ze geweldig, zegt Hans.

In Leuven geeft hij les aan de avondschool. Het is dan bijna 23u30 als hij terug thuis komt.

Toch gaat Hans, hoe laat het ook wordt, in principe dagelijks wandelen. Het is zijn enige hobby, van jongs af. Vooral wandelen in de natuur met zijn hond trekt hem aan. Hans kent Paal op zijn duimpje en weet te vertellen dat er op de 24 jaar dat hij nu in Paal woont en rondwandelt, veel groen verdwenen is.

Hij vindt dit spijtig. Op dit ogenblik wordt Paal als we zo verder doen aan een snel tempo compleet volgebouwd, zegt Hans.

Hij pleit ervoor om zoveel mogelijk natuur in Paal te bewaren en om waar mogelijk wandelpaden te creëren en zeker niet te laten verdwijnen. Wie begint er een fiets- en wandelcafé in Paalstraat, Geenhout of de Broekkant? Dat mis ik soms.

De veiligheid op de Diestsesteenweg staat ook op zijn lijstje van zaken die moeten verbeteren in Paal. De snelheid van veel auto’s die uit de richting Diest komen is volgens hem te hoog. De geparkeerde auto’s langs de grote weg bemoeilijken het zicht. Kunnen er daar geen verkeersremmers geplaatst worden?

Een zebrapad ter hoogte van de Vredesstraat zou alleszins helpen voor de vele voetgangers die oversteken naar het voetbalplein, naar de vele winkels vlakbij of naar Karteria.

Hans heeft relatief weinig tijd om deel te nemen aan verenigingsactiviteiten.

Toch woont hij graag in Paal, al bijna 25 jaar, samen met zijn vrouw en zijn 2 dochters. Ik wil hier blijven wonen tot aan mijn dood, zegt hij met overtuiging. Het is hier rustig, er zijn veel winkels en ik heb lieve buren. Jaarlijks help ik bakken op de wijk-BBQ aan radio Benelux. Het is telkens een moment van verbroedering. 

"Toch blijf ik het jammer vinden dat er te weinig bossen zijn in de buurt en dat het groen in het algemeen inkrimpt in Paal.

Ik ben nu eenmaal een natuurmens."

Meer in deze categorie: « Maggy Hanquier Henk Dsinter »
Log in om reacties te plaatsen