Ook in het landsbeleid is dit present. De vorige regering viel  door  de onwil van de grootste partij  in het land. Racistisch populisme belette deze partij Nederland democratisch te besturen. Nu, na de verkiezingen wordt  de PVV uitgesloten van deelname aan welke regering dan ook vanwege hun gebrek aan verantwoordelijkheidszin en lijken we af te stevenen op een minderheidskabinet dat veel  zal moeten onderhandelen met andere partijen. Een onpraktische situatie als je vaart in enig beleid wil zetten .

In Rotterdam worstelen we al jaren met een mank cultuurbeleid, het Museum Boymans van Beuningen dat jaren gesloten blijft,  waar fraude en onenigheid over alles en nog wat de boventoon voert. Het pretpark van meneer Most  aan de Brielse Laan dat  nooit van de grond kwam of komt . Kostbare en idiote burgerinitiatieven zoals de surfsloot  bij de Hoogstraat worden financieel gehonoreerd terwijl men de muziekschool  ( SKVR) opheft  , en ga zo maar door. Private stichtingen  zoals Droom en Daad zijn cultuurbepalend geworden  terwijl  de gemeentelijke dienst  ‘’Opzoomeren’’ de  grabbelton voor het gepeupel is geworden . Said Kasmi verdiept zich intussen in het cultuurbeleid van Manchester.

Dhr. Lansink die gaat over de openbare ruimte en handhaving pakt het anders aan. Sinds zijn rampzalige beslissing om de politiek in te gaan en de hondenbelasting in Rotterdam af te schaffen profileert hij zich regelmatig  als iemand die alles in de stad  beter gaat maken. De kranten en media staan bol van zijn grote plannen.  Uitvoerig heeft hij het over hoe hij de kadekapers op het Noordereiland, de struikrovers bij de Esch en het overlastgevende gemotoriseerd tuig op de Meent gaat aanpakken. Zonder resultaat. Enige tijd geleden trachtte hij het burgerbewustzijn aan te spreken door het veranderen van tien straatnamen in het Rotterdamse.  De Coolsingel doopte hij om in de Cokesingel, de West Kruiskade werd de West Snuifkade  en de Laan op Zuid,  Lijntje op Zuid. Hoe ludiek kan je zijn?. Intussen vliegen kogels in het rond en knallen de cobra’s  in portieken van doodgewone straten in Rotterdam. Wijken zijn bezaaid met vuil. Containers die voorhanden zijn om  vuilnis in op te bergen zijn overvol en vertonen  een deplorabele staat van dienst . Perken en groenvoorziening  genieten amper onderhoud.  Hier en daar mogen bewoners  (na beklag over de staat van sommige perken) zichzelf ontfermen over het onderhoud van de groenvoorziening in hun buurt en het gevolg laat zich raden. 

Is het allemaal kommer en kwel in Rotterdam. Niet alles, wel veel,  en dat heeft te maken met mensen en beleid  hetgeen u zich als burgemeester  kan aantrekken.  Inmiddels wens  ik u welgemeend  fijne feestdagen .
Joe Cillen