Ondertussen wacht Nederland op de poppetjes die de ministerposten gaan invullen namens de verkozen coalitie bestaande uit vier partijen:   PVV, VVD, NRC, en BBB. Inmiddels is de eerste minister benoemd.  Na het terugtreden van Ronald Plassterk  die verwikkeld leek in een zakelijk integriteitsconflict schoof Dick Schoof aan. Een gewezen topambtenaar die weet hoe de hazen lopen in politiek Den Haag. Hij leidde verschillende departementen op justitie en gaf leiding aan de Nederlandse geheime dienst  het AIVD. Op het eerste oog  lijkt het me een redelijke keuze. Hoe deze keuze zich zal verhouden tot de rechtse standpunten die de regeringscoalitie vertegenwoordigt is de vraag. 

Dat de rechtse politiek opgang maakt is duidelijk, populisme is de norm, en het is alarmerend dat liberalen en socialistische partijen standpunten innemen die tijden geleden ondenkbaar waren. De tendens tekent zich af zowel  lokaal als globaal. In een falend systeem zijn ongenoegen en angst de aanjagers van het populisme.

De belofte die Huxley’s  Pala in zich droeg werd verkocht. In een land dat nog verder weg lijkt dan Pala, namelijk Bhutan staat de geluksbetrachting  bovenaan de  politieke agenda maar ziet men ook daar dat deze humane  houding tanend is.

Het vroegere  isolement  van deze geluksstaat is opengebroken door de propagandamachine van het  globale kapitalisme. 

Of anarchie een oplossing kan bieden is de vraag, maar  projectie en economische groei zijn dat zeker niet. Uitstel van executie.  De onmacht  van wereldleiders wordt tentoongesteld  in oorlogen en conflicten. De macht lijkt in handen van criminelen en  populisten. Op bezinning en inkeer en een miraculeuze  gebeurtenis,  daar mogen we op hopen, maar daar heeft zelfs Alain Delon een hard hoofd in, las ik in een artikel. 

Wij onttrekken ons tijdelijk aan deze werkelijkheid. Carol en ik gaan fietsen. Peddelen door de natuur genietend van bloemen, vogels en bijen. Van plek naar plek in ons piepkleine tentje. De nare wereld vergetend.  We fietsen morgen naar  Leidschendam waar we ons tentje opslaan in recreatiegebied  Vlieland, en overmorgen verder naar Bloemendaal bij Haarlem, een kampeerplek in de duinen. We gaan op in de schone schijn die we zelf bedenken.

Jan Snor, de oude bareigenaar van m’n gewezen stamcafe ‘’ De Koperen Ketel”  in de wijk Feyenoord gaat overmorgen per volmacht voor me stemmen ten behoeve van Europa.

Voor de schone schijn.