"e menneke da zèn draai gelegge, die wore soame recht gezatte. As 't kore dan wa gedruugd ha, wore 't er nog zeve gelegge rond gezatte (de mantel) en anne kop bie'en gebonne. Dan hadder nen hoe'ep. .As 't kore góu druug war wore die hoe'epe no höes gehald mee pèèrd en kèèr en woorte ze innen tas gestoke, of in een mèèt gezatte as néi alles innen tas gink.
As de bóu'er zelf gie dorsmasjien ha, dan kwamp Mul Hösmans mee zèn dorsmeule en woort alles gedorst.
As dan alles gedorst war woort mé 4 gelegge iene skoe'ef gebonne. Zoe ne skoe'ef woort gebónne mee 3 boan van stroe-i, ne geleg ha iene band.
D' er ware 't er ooch die innen hoe'ep alles bie'en twallef gelegge haan, en die inne skoe'ef vèèf gelegge bie'en bonte."
Als je bij 't binnenhalen van de hopen het geluk had dat er iemand een 'kodak' meegebracht had, ja, dan kon je als meisje met fotomodeldromen al iets meer laten zien. Je zette je beste beentje voor en hoopte dat je daar 70 jaar later mee op paalonline zou komen !
(foto's uit het archief M. Dillen)
Op het schilderij 'de oogst' van Breugel uit halfweg de zestiende eeuw zie je dat er een Brabantse zeis gebruikt wordt om het koren te maaien i.p.v. de hier vertrouwde pik of zicht. Daaruit kunnen we afleiden dat het tafereel zich afspeelt ten oosten van Brussel, maar voor de rest oogt alles nog even vertrouwd als halfweg de twintigste eeuw. Om maar een idee te geven hoe eeuwenlang weinig veranderde, tot de machines op het veld hun intrede deden ...
Voor wie volop wil genieten van dit schilderij: http://users.telenet.be/websthetica/BRU.htm#Bruegel_PieterDeOude_Korenoogst