
“Zo deed hij eens rond het jaar 1920 zijn ronde op het sluitingsuur der herbergen. Hij deed stipt zijn ronde zonder er eentje over te slaan en kwam zo terecht bij het kleine cafeetje van de "Bles", dat gelegen was tegen de Klitsberg. ('De Bles was de afkorting van 'De Blaaskaak'). Hier ontstond op een gegeven moment een echte vechtpartij en de messen werden bovengehaald.
Het was de bende van "Put" die de aanstokers waren. Veldwachter Aerts wilde tussenbeide komen om de gemoederen te bedaren, maar werd door de vechtenden hardhandig aangepakt en door snijwonden, waarvan één in zijn keel, zwaar gewond. Gerard Peters, beter bekend als "Graad van Polle Smet", vond de zieltogende garde in een gracht en sleurde deze op zijn rug naar huis en haalde de dokter er bij. Dankzij deze gelukte evacuatie redde hij hem van de dood. Louis hield er een litteken aan over.”
De moordpoging gebeurde blijkbaar in zijn eerste jaar als veldwachter: de vaderlandsgezinde oorlogskranten brengen het verhaal in september, resp. november 1917. Hoeveel tijd het nieuws nodig had om achter het front te geraken weten we niet, zoals we lezen gebeurden de feiten bij Paal kermis. Gaat het hier om de tweede kermis in Paal ? De kermis trok zo te zien ruig volk aan.


Veldwachter Louis Aerts (1888-1975), den Duk in de volksmond (komt het van het Franse duc, Latijn dux ?) was de oudste van 16 kinderen in het gezin Aerts-Rubens uit Tervant. Louis werkte als jonge man in de mijn, eerst in Luik, later in Beringen. In 1917 werd hij door burgemeester De Quebedo aangesteld tot veldwachter in ons dorp. Hij was getrouwd met Theresia Vanzeer, woonde aanvankelijk op de Varkensmarkt en later aan de Diestersesteenweg nr 32.