Ik ben eens gaan kijken. Hij wordt met grote zekerheid niet beheerd, maar wel fel begeerd. De weg start veelbelovend met twee maal twee rijstroken in Hulst aan de afrit 25a van de E313 om dan na een paar honderd meter snel te veranderen in een avontuurlijk op- en neerbewegende tobogan van woest en spichtig gras, enkele stroken vertrappeld wandelpad en diep uitgesleten bandensporen, volgelopen met water. Oeps! Planningsfoutje? Aangelegd in 1977 en in 2016 ( na 39 jaar!!!) nog altijd onbenut. De ontwerpers die dat destijds bedacht en beslist hebben en het budget ervoor gevonden,  zijn met wiskundige zekerheid nu allemaal ofwel op pensioen ofwel al lang onder de zoden…..

 

Ham en Tessenderlo zijn al jaren vragende, zelfs eisende partij om die miskleun eindelijk te valoriseren en enig maatschappelijk en economisch nut te puren uit die betonnen constructie. Ja je kan er natuurlijk niet langskijken, die monumentale ‘brug’, die al decennia lang het Albertkanaal overspant. Ze was aangelegd en bestemd om zware zesassige transporten te torsen, maar ze heeft het tot op heden moeten doen met een lichtvoetige wandelaar en vooral met viervoetige schapen, die vrolijk mekkerend aan sightseeing mochten doen en ondertussen vlot de natuurlijke bemesting op peil hielden …op een gewestweg dan nog. De gemeenten Ham en Tessenderlo zijn al meer dan een decennium vragende partij om de weg te voltooien. Beringen sluit er zich schoorvoetend bij aan, maar zoekt koortsachtig naar alternatieven om de schaarse stukken natuur in Beverlo niet te molesteren.

 

In- en uitgang van het tracé van 2,5 km worden afgesloten met een stevige ijzeren poort, en een moeilijk te omsingelen  zwaar houten klaphek, zoals we dit kennen uit alle vlaamse natuurgebieden en –reservaten, waar levende dieren vrij spel hebben. Het Vlaams Gewest geeft met pictogrammen te kennen dat het traject enkel toegankelijk is voor … koeien en wandelaars, uitgerust met een wandelstok (volgens de tekening althans). Ik vrees dus dat de schapen er geruime tijd illegaal verbleven hebben op een regime van gras, plas en schuilhut, zoals het betaamt in België anno 2016.

 

De schuilhut zie je al snel opduiken als je het tracé opwandelt vanuit Wasseven, op het kunstmatig opgehoogd plateau parallel met de zeventig zillenweg. Eerst heb je Wasseven, dan een brug, die de nijverheidsweg oversteekt in Kwamol richting Albertkanaal. Pas na enkele honderden meters stap je met de ogen knipperend over de “verloren brug”, waarover ik reeds sprak.

 

Het heeft wat aandoenlijks. Als je vanop de verloren brug terug richting Wasseven kijkt, lijkt het op een brede en zacht glooiende skipiste zonder sneeuw met in de verre verte het topje van de watertoren van Beverlo. Tussen de verloren brug en de watertoren staan echter wetten, maar nog meer practische bezwaren, zoals het natuurgebied Geeneinde in Beverlo. Ik denk dat men daar in een boogje omheen zal moeten. Hoe het precies zal opgelost worden blijft een goed gewaard geheim. Maar het eerste paaltje, voorbode van nakende openbare werken, staat al ingeplant. Plompverloren en zeer eenzaam, net voorbij de brug over de nijverheidsweg in Kwamol. Zou dit paaltje nog eens 39 jaar onaangeroerd blijven staan zoals haar grote voorbeeld - de brug - of strijken de landmeters weldra  in grote getale neer op het tracé? Ik hoop dat ze een wandelstok bij zich hebben, want anders zijn ze niet in orde met het Vlaamse Gewest…..

 

Fotostudio Transalberta

 

4 februari 2016