André werd geboren in Genendijk (Ham) als zoon van Door Celen en Lisa Hendrickx. Suzanne is een echte Tervantse , ze kwam er ter wereld als dochter van Remi Reynders en Mathilde Gielis. “We hebben mekaar leren kennen in dancing Rodeo in Klein-Vorst”, vertelt André, “dat was destijds één van de meest populaire balzalen in de regio. Op 8 september 1972 zijn we getrouwd. We gingen wonen in het huisje in de Pastoor Grausstraat waar nu het Grauscafé is gevestigd. Later bouwden we ons huis in de Suikerbergstraat. Met Wim en Ruth kregen we twee kinderen."

Wonen in de Suikerbergstraat lijkt wel uit een sprookje te komen. Wie woont er in het echte leven nu op een suikerberg? Het echte leven was voor André en Suzanne eentje van hard werken en in de vrije tijd nog vaak ten dienste staan van de Tervantse bevolking via allerlei verenigingen. André volgde een opleiding houtbewerking maar zou na wat omzwervingen en enkele jobs  definitief aan de slag gaan bij TC Ham waar hij 35 jaar zou werken. ”Als lid van het ACV kwam ik in contact met de syndicale delegatie op de fabriek”, gaat André verder, “ik was vele jaren secretaris van de ondernemingsraad. Het ACV was ook de link naar het verenigingsleven in Tervant. Toen ik hier na mijn huwelijk kwam wonen, werd ik al meteen gevraagd om deel uit te maken van het bestuur. Ik werd ook KWB-lid. Nu bestaan die Tervantse afdelingen van ACV en KWB niet meer.  Later zetelde ik in de parochieraad, de Kerkfabriek en in VZW Zaalcomité De Kring .”

Zelfs wielerwedstrijden organiseren

Sommige initiatieven overstegen zelfs het lokale leven. Vanuit het Zaalcomité De Kring ging André wielerwedstrijden voor visueel gehandicapten organiseren. Die koersen werden per tandem gereden. “Dat contact met die sportdiscipline is er gekomen op vraag van Luc Festen, zelf een slechtziende die deelnam aan dergelijke wedstrijden”, legt André uit, “hij is de zoon van de zus van mijn echtgenote Suzanne. We zijn dan in het wielerleven gestapt en hebben 10 maal een ritaankomst georganiseerd in de Ronde van België.  Daarnaast hebben we nog 2 andere koersen voor deze doelgroep gehouden. Tweemaal hebben we zelfs een wedstrijd voor rolstoelgebruikers op het getouw gezet. De eerste tandemwedstrijd werd in 1987 in Tervant gereden en dat was toen een primeur voor Limburg.”  Dat is allemaal voorbij net zoals er nog andere functies stilaan tot het verleden gaan behoren. Momenteel is André Celen nog voorzitter van de BROS, de Beringse raad voor ontwikkelingssamenwerking, maar hij is na 6 jaar ontslagnemend. Op die stoel kwam hij terecht toen hij via Broederlijk Delen de fameuze coffeestops organiseerde. Nu is André enkel nog lid van het ACV en de Kerkfabriek. Samen met Suzanne gaat hij nog wel de kerk poetsen. Over samenwerken zegt Suzanne : “Ik heb altijd achter André gestaan en mocht altijd mee opdraven als er gewerkt moest worden bij allerlei activiteiten. Vooral het werk in De Kring nam veel tijd in beslag zeker in de periode dat de zaal verbouwd werd.”  Wat nu nog rest zijn wat krantenknipsels die herinneren aan vervlogen drukke tijden die het Tervantse sociale leven boeiender hebben gemaakt.

(tekst & foto’s Martin Vanierschot)