Henrie Vanden Eynde wordt geboren in Paal op 18 september 1932 als zoon van slager August. Pa werkt als zelfstandig slager maar doet ook zaken met het slachthuis in Beringen en levert vlees aan andere slagerijen in de buurt.
De kleine Rik of Rikske (want zo wordt hij genoemd) gaat naar school in de jongensschool van Paal tot 14 jaar. Daarna gaat hij nog twee jaar naar Diest maar al vlug help hij pa in de slagerij en de winkel. Tot aan zijn huwelijk in 1957 met Miet Vanwing blijft hij werken bij pa in Paal. Daarna is het tijd om op eigen benen te staan en gaat hij als chauffeur aan de slag bij een brouwer in Beverlo. Na tien jaar gaat hij in Tessenderlo aan de slag als vrachtwagenchauffeur bij Arlux in Terssenderlo. Maar om nog wat meer te verdienen gaat hij in de bouw werken. Eerste kort bij Prebo in Paal en tot slot bij bouwbedrijf Zeeuws in Zelem waar hij blijft tot aan zijn pensioen.
De grote passie van Rikske is echter voetbal. Op 12 jarige leeftijd, tijdens het laatste oorlogsjaar, wordt hij lid van Flandria Paal. Hier zal hij twintig jaar sjotten! Na een korte overstap naar Vigor aan het einde van zijn voetbalcarrière keert hij terug naar zijn oude liefde Flandria. Hij gaat er aan de slag als bestuurslid en jeugdtrainer bij de miniemen en juniors. Rikske is fier dat hij al die tijd betrokken is geweest bij het voetbal in Paal. Veel andere bekende spelers heeft hij goed gekend of getraind: Jef Ceunen, Walter Degreef, Filip Ennekens, Roger Reynders en de broers Hertenweg zijn maar enkele namen die hij zich herinnert. Jef Ceunen is voor Rikske de grootste voetballer uit de stal van Flandria Paal.
Lange tijd is Rikske ook nog trainer geweest van de veteranenploeg van Flandria maar sinds seizoen 1979/80 is Rikske de verantwoordelijke van de kantine. Al meer dan dertig jaar is hij de man die altijd de deur open en dicht doet. Alle matchen in het weekend, alle trainingen door de week, alle festiviteiten van de club: Rikske is altijd op post. Gelukkig staat zijn vrouw aan zijn zijde. Ook Miet helpt mee achter de toog en zo is het koppel graag onder de mensen. Een ‘klapke’ doen is voor zowel Rikske als Miet heel belangrijk.
De laatste jaren is het wat minder druk in de kantine. ‘Het is niet meer zoals vroeger’, mijmert Rikske. De mensen hebben nog veel meer activiteiten naast het voetbal of ze kijken meer naar het voetbal op tv. En dan heb je nog dat de supporters minder pintjes drinken en ook het rookverbod heeft de gezellige kantinesfeer van vroeger achteruit geduwd. Toch bewaart Rikske alleen maar goed herinneringen aan zijn favoriete club. Voetbal kijken is niet altijd even simpel als je moet werken in de kantine maar hij probeert toch tussendoor de matchen te volgen. En natuurlijk gaat hij altijd mee op verplaatsing om zijn club aan te moedigen.
Nu Rikske de 80 jaar is gepasseerd en sinds korte tijd ook een nieuwe knie heeft, gaat het soms ietsje minder met de fysieke conditie maar voor de rest gaat alles nog prima en is hij van plan nog lang achter de toog van de Flandria te staan.
Rikske kan nog heel veel anekdotes vertellen over het wel en wee van de supporters en spelers van Flandria Paal. Ik ga ze hier niet vertellen. Ik stel voor dat jullie eens ene gaan drinken in de kantine. De verhalen komen dan wel vanzelf!
Tekst en foto’s: Hans Put