Ronnie Bosmans

Ronnie is geboren en getogen in Paal waar hij woont in de Watermolenstraat en een gezin vormt met Pascale Rodberg, afkomstig van Deurne. Samen hebben ze een flinke zoon, Robbe.

Vader Bosmans is afkomstig van Beverlo maar moeder is een dochter van Alfons Diepvens uit Paalstraat en ook de grootouders langs moeders kant woonden al in Paal in de Oude Baan.

Vader was een tijdlang voorzitter van de boogschuttersgilde St. Jan van Paalstraat en zo werd ook Ronnie van jongs af lid van deze gilde.

Omdat Ronnie ook al lid was van de vroegere drumband van de Harmonie Hoop in de Toekomst werd het hem op den duur allemaal wat veel. Ronnie koos voor de Harmonie waar hij een vaste waarde werd aan het slagwerk.

Zijn vrouw Pascale, die in het onderwijs staat in Diest, is ook spelend lid van de Harmonie.

Ronnie van zijn kant was al sinds een tijdje secretaris van de Harmonie en werd nu recent verkozen tot ondervoorzitter van onze muziekvereniging. Naast een algemene verantwoordelijkheid blijft hij de ledenadministratie verzorgen en de verzekeringskwesties opvolgen. Samen met de voorzitter zorgt hij ook voor het inventariseren van de uniformen en de instrumenten.

Door de repetities, de optredens en al het administratief werk in het bestuur wordt een flink stuk van Ronnie z’n vrije tijd ingevuld. Hij doet dit met plezier maar betreurt het toch dat er zo weinig mensen in ons dorp zich nog echt engageren in het lokaal verenigingsleven.

Paal, Paalstraat en de straat waar Ronnie woont zijn al bij al nog toffe plaatsen om te vertoeven en te wonen. Ooit droomde het koppel, voor ze een kind hadden, van een verblijf in het buitenland. Je ziet soms op TV Vlamingen die het maken in den vreemde, mijmert Ronnie. Da’s echter lang geleden. Hij woont hier nu in een mooi huis, heeft een goede thuis in een rustige omgeving, in een mooie en aangename buurt.

Pascale, zijn vrouw, is soms de toeverlaat van de buurt. Als er iets moet geregeld worden in de straat, komt men samen ten huize Bosmans en is het Pascale die de touwtjes in handen neemt.

Wat er in Paal mankeert in het dorp is “groen”. Binnen de Harmonie dromen we soms van een groene dorpskom met een kiosk waar we ’s zomers zouden kunnen concerteren of repeteren. Er is nu weliswaar van alles te doen in het centrum van ons dorp maar men had de dorpskom toch veel groener en gezelliger kunnen maken.

Ronnie is vooral een bezige bij als aannemer-stukadoor.

Beroepsmatig trad hij zo in de voetsporen van zijn vader die ook dit beroep uitoefende.

Veel vrije tijd blijft er voor hem niet over door zijn beroep als zelfstandig stukadoor en door de intense inzet binnen de Koninklijke Harmonie.

En zeggen dat er zoveel mensen zijn die meer tijd hebben maar die het verenigingsleven, waar je nochtans zoveel interessante sociale contacten kan leggen, aan zich laten voorbijgaan.

We moeten blijven vechten tegen de ieder-voor-zich mentaliteit en tegen het materialisme dat woekert onder de mensen, vindt Ronnie. Het moet toch niet altijd geld opbrengen! Of denken ze misschien dat geld gelukkig maakt?