Jeff Slough

Jeff Slough werd in november 1968 in Texas geboren. Hij woonde op diverse plaatsen in de staat, ondermeer in Dallas en Austin maar een groot deel van zijn jeugd bracht hij door in Portland, een kuststadje met zo’n 12.000 inwoners. Stad, zon, zee, natuur, het was er gewoon allemaal.

Als fiere Texaan dacht geen haar op zijn hoofd er aan de staat ooit te verlaten. Als Jeff begint te vertellen over het roemruchte verleden en de troeven van Texas schakelt hij nog spontaan over op Engels. De ‘Ardennen’ rond Austin, de bekende steden, de Texaanse ambassades, het onafhankelijkheidsgevoel, Janis Joplin en Beyoncé en nog zo veel meer passeren de revue. Toch liet hij zich overhalen om in te gaan op het aanbod van zijn werkgever om voor twee jaar in België te komen werken. Die twee jaar zijn er ondertussen 22 geworden en Jeff heeft het gevoel zijn ‘thuis’ definitief gevonden te hebben in Paal. Jeff is de hier de vrouw van zijn leven tegengekomen en heeft een 25- jarige zoon en een 15-jarige dochter. Jeff’s zoon is de ondertussen bekende DJ die met Basement Sounds ondermeer Paal op stelten en Tomorrowland uit de bol liet gaan, zijn dochter studeert én vergezelt hem naar KRC Genk.

Jeff is ondertussen opgeklommen tot managing director bij Harte Hanks, een bedrijf gespecialiseerd in direct marketing en big data. Het bedrijf is gevestigd in Hasselt en heeft vooral grote Europese bedrijven als klant.

Jeff geniet van het leven in Limburg en Paal in het bijzonder. Hij houdt van het leven op de buiten, met zicht op de koeien in de weide, bos en de Paalse plas op wandelafstand, ’s avonds en in het weekend rustig genieten in de tuin. En toch zijn de steden, de vele lekkere Limburgse restaurants en de rest van België binnen handbereik door de goede ligging van Paal.

Het valt Jeff ook op dat Paal door zijn goede ligging sterk groeit. Niet alleen is er in ’t dorp altijd leven maar ook de bedrijven en KMO’s zorgen voor een boost. De nieuwe KMO zone en de komst van heel wat kwalitatieve bedrijven zoals Berghoff, Porsche, Flanders Bike Valley en andere zijn van grote betekenis voor Paal. Paal heeft voor hem alle troeven om verder te groeien. Jeff voelt zich ook meer verbonden met Paal dan met het ‘grote’ Beringen en waarschuwt al: ‘Beringen, watch out - we’re coming!’

De Paalse zomer met elke week feest in ’t dorp is voor hem ook uniek. Hij is dan ook af en toe te gast bij Gerry in Café Centrum, volgens hem de beste barman van de wereld. Ook daar had hij het als buitenlander gemakkelijk om in te burgeren: iedereen wil wel een praatje komen maken. Nochtans denkt Jeff dat dat niet voor al de nieuwkomers in Paal even gemakkelijk is. De Palenaar houdt van nature nogal wat afstand, het is wellicht geen toeval dat Jeff’s meest nauwe vrienden buiten ons dorp wonen.

Op de vraag of er iets beter kan in Paal weet Jeff onmiddellijk een antwoord: stabiliteit in de Paalse restaurants. Jeff vindt het verwonderlijk dat we in Paal de Amerikanen vlot verslaan qua fastfood: in Portland waren er maar twee fastfoodrestaurants terwijl je in Paal de frituren en kebapzaken nauwelijks kan tellen. De Paalse restaurants daarentegen hebben het duidelijk moeilijk met voortdurende overnames en wisselend personeel.

Sport neemt ook een belangrijke plaats in in Jeff’s leven. Hij heeft jarenlang intensief golf gespeeld, ook bij Millennium Golf Paal, maar door een kwetsuur is dat op een lager pitje komen te staan. Nu golft Jeff nog slechts occasioneel. Nochtans heeft Millennium golf Paal bijzondere troeven: een leuke baan, met altijd water in ’t spel én een schitterende 19de hole. Het verwondert Jeff overigens dat Golf, tennis maar ook andere sporten zo’n hoge instapdrempel hebben. Als je slechts af en toe kan spelen is het lidgeld in verhouding erg duur. In Amerika is de sportcultuur op dat vlak veel toegankelijker: Naast de altijd toegankelijke sportterreintjes in elke buurt kan je er perfect op alle uren van de dag golfen, tennissen of andere sporten beoefenen. Even geld in de automaat en je kan aan de slag.

Racing Genk is voor Jeff, samen met zijn dochter, ook een grote uitlaatklep. Jeff had zich voorgenomen om in België eerst alle eersteklasseclubs te bezoeken en dan een ploeg te kiezen. Maar na een eerste schitterende ervaring in Standard en daarna een nog betere ervaring bij de match Genk-Standard was zijn keuze al gemaakt: Genk! De sfeer in het stadion, de vriendelijkheid van de supporters en Branco Strupar haalden hem over de streep. En met zijn abonnement heeft hij sinds 1996 al zo veel mooie momenten beleefd. Door de Genk-jonkies is Jeff ook supporter voor de Belgische nationale ploeg geworden: Debruyne, Courtois, Benteke en de anderen, hij heeft ze zien opgroeien en is hevige fan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij voor dit EK een rodeduiveltruitje koos van Kabasele, een Genkie die het volgens hem helemaal verdient.