Dominique Aerts

Dominique is een geboren (3 november 1958) en getogen Palenaar. De familie is afkomstig uit het gehucht Geenhout en woonde er gedurende generaties. De grootvader van Dominique was algemeen gekend als “Jef van Grette” en zijn vader vervolgens als “Filix van Jef van Grette”. Pa Felix was naast ondergronds mijnwerker, ook gemeenteraadslid en schepen van de toen nog zelfstandige gemeente Paal.

Dominique woont aan de Tessenderlosesteenweg, heeft een dochter Dorien en is de trotse opa van zijn kleinkind Feline.

Als Dominique 14 jaar is slaat het noodlot toe : Pa komt om het leven in een auto-ongeluk. Voor Dominique is er geen andere keuze dan te gaan werken om het gezin mee te ondersteunen: Ma blijft immers achter met acht kinderen.Hij gaat aan de slag in de mijn van Beringen bij de buizenmannen: hard werken, maar gelukkig niet altijd.

De mijn van Beringen sluit op 28 oktober 1989 en Dominique gaat nog een paar jaar werken in de mijn van Zolder, tot hij op 39-jarige leeftijd op pensioen mag. Hij heeft dan 25 jaar dienst, zijn jaren in de mijnschool meegerekend.

In de jeugd van Dominique is er voor de ganse familie Aerts maar één centrale hobby nl. de voetbalclub Flandria Paal. Pa Felix was bestuurslid, alle jongens spelen in de jeugdreeksen en Ma, Fien Poel, is de duivel doet al : uitrustingen wassen, de boterhammen smeren voor de spelers na de match enz.. Dominique speelde nog een paar jaar als keeper in de eerste ploeg samen met sterspelers als Walter Degreef en Filip Ennekens.

Dominique is ondertussen al 42 jaar lid van de Paalse Mijnwerkers-Brancardiers. Deze, nu ex-mijnwerkers, zetten zich in voor zieken en personen met een beperking bij de Lourdesbedevaarten. Sterke mannen kunnen ze daar goed gebruiken om de zieken te dragen en de rolstoelen te duwen. François Moons was in het begin zijn mentor. Ondertussen is Dominique al 10 jaar voorzitter van de vereniging. Hij is alles samen al meer dan 15 keer mee geweest op bedevaart en hij blijft Lourdes een magische plek vinden waar je wordt meegezogen in een fantastische sfeer. De Limburgse diocesane bedevaarten (LDB) geven ook nog jaarlijks, ter ondersteuning van de bedevaart, een MB-kalender uit, waarvan de verkoop helaas jaarlijks een beetje terugvalt. Voor de Mijnwerkers-Brancardiers blijft het Sint Barbarafeest een jaarlijks hoogtepunt.

Al bij al is Dominique een tevreden en optimistische Palenaar. Al ergert hij zich soms toch wel aan al dat beton in het dorpscentrum. Een beetje meer groen zou wel mogen. En ook de door geparkeerde auto’s beperkte zichtbaarheid langs de Diestersesteenweg bij het uitrijden van de Heldenlaan en de Vredesstraat is voor hem een heikel punt, al beseft hij wel dat daar weinig aan zal te veranderen zijn.

Als het van Dominique afhangt zal hij in Paal de rest van zijn leven slijten.