Vandaag is er van die eendrachtigheid amper nog sprake. De polarisatie viert hoogtij. De politiek bedient zich van populisme. Twitter, Facebook en andere media lichten het uit. Sensatie en eigenbelang vieren de boventoon en  fatsoenlijke omgangsvormen lijken onbestaande. Bedreigingen en intimidatie zijn aan de orde van de dag. Een vandaag uitgebracht rapport meldt  dat in Nederland twee op de drie vrouwen  het afgelopen jaar te maken kreeg met intimiderend seksueel  gedrag.  Ridders op witte paarden (als die ooit al bestonden) zijn monsters op draken geworden.  Economisch, maatschappelijk en klimatologisch stevent de wereld af op de verdoemenis.

Van Roger, mijn jeugdvriend uit Paal, verneem ik dat de vestiging van  Fortis bank in Paal naar Tessenderlo verhuist. Het is een lokaal voorbeeld dat aantoont dat het  menselijke aspect  ondergeschikt is geworden aan  een vermeend economisch belang . Je zal maar met de bus naar Looi moeten om je negatieve rente te betalen.

Hier in Rotterdam waar de wielen wat groter lijken, hebben Unilever en Shell  hun hoofdkantoor opgedoekt. De maatschappelijke verantwoording en de dividendbelasting die ze dreigden te moeten betalen beviel hun niet en ze verhuisden naar Groot-Britannië   om een feestje te vieren met Boris en Jacob Rees Mogg. In Nederland, in Belgie en over de hele wereld willen ze natuurlijk wel hun producten blijven slijten. 

Op het Noordereiland waar ik woon is de bank, het postkantoor, de bakker en de slager op de hoek al lang verdwenen en zelfs de buslijn werd recentelijk opgeheven. Degenen die zich opwerpen als bestuurlijke redders blijken opportunistische oplichters te zijn. 

 Is het tij te keren?  Is het enige wat ons redden kan, het radicaal omgooien van het roer, twee boeken  lezen over ‘Het Kapitaal’ en hopen dat een en ander gaat gloren in een nieuwe commune?

Vertwijfeld en  in dichte mist bereid ik me voor om een poos op een andere schuit te gaan varen. Met een zeilschip onderneem ik binnenkort  een tocht over de Stille Oceaan op weg naar Frans Polynesië waar we  Hiva Oa aandoen  en waar Jaques Brel en Paul Gaugin op zoek naar hun ‘Pala’, hun laatste rustplaats vonden.  

Laat ons elkaar goede vaart toewensen in 2022 en de zoektocht naar Pala voortzetten.

Volg me overzee, aan boord van de catamaran ; ‘’Wanderlust’’ Lagoon 750.

Joe Cillen