In andere landen is de situatie iets beter al zijn er in Groot Brittannië meer dan 50.000 nieuwe besmettingen per dag en waart de Beta- coronavariant rond in Frankrijk.
Dat belooft weinig goeds voor de herfst en de winter.
Inmiddels heb ik via het comité dat de jaarlijkse bijeenkomst van Palenaren die in 1945 zijn geboren organiseert, vernomen dat de reünie in 2021 niet doorgaat vanwege corona. Hopelijk overleven de dan 77- jarigen 2021 en kan de gezellige gebeurtenis in 2022 wel plaats vinden.
In Rotterdam gaat alles zijn grootstedelijk gangetje . De burgemeester van Marokkaanse afkomst ,Ahmed Aboutaleb, profileert zich weer in de pers als de beste en roept daar ter bevestiging zelfs zijn collega Bart de Wever uit Antwerpen voor op. De zware misdaad proberen ze aan te pakken. Weliswaar werd er gisteren in de haven van Rotterdam 3000 kg coke onderschept , maar dit geeft alleen al aan dat er een veelvoud drugs onopgemerkt Europa binnenkomt en dan hebben we het niet eens over de drugs die in den lande geproduceerd worden.
Grote bendes bedienen zich van terreur en Peter de Vries was het laatste prominente slachtoffer. Bendeleden worden gerekruteerd uit de groep der kansloze jongeren. De maandsalarissen die deze jongeren krijgen bedragen soms 6 tot 8000 euro. Voor een transportje drugs wordt grif 1000 euro betaald en de vermoede 21- jarige Rotterdamse moordenaar van P. R. de Vries zou 150.000 euro beloofd zijn.
Intussen sloopt het college van burgemeester en wethouders zonder terughoudendheid een wijk in Rotterdam Zuid waar veel kansarmen wonen. Zonder blikken of blozen durft men dit beleid op de nationale tv- zender NOS nog te verdedigen.
Tekenen aan de wand... Ook op het door water omringde plekje dat ikzelf bewoon ervaar ik een samenleving die afstevent op onbeheersbare toestanden. Steeds meer is het een plek waar alleen welgestelden en tweeverdieners kunnen wonen. De rest wordt geparachuteerd in voorsteden. Als illustratief voorbeeld kan het Ile Saint Louis in Parijs dienen. Proletariërs zijn daar niet te vinden.
De tweedeling tussen arm en rijk in onze samenlevingen is een ontwikkeling die ik erg betreur.
Is het tij te keren ? Bevraagd door een onderzoeksbureau *over mijn kunstconcept MS Noordereiland waarin het eiland als een schip benaderd wordt en waar ieder bemanningslid z’n taak heeft. Zo zou in mijn visie de cohesie en het welzijn bevorderd worden. In de bevraging moest ik toegeven dat het wezenlijke van het project mislukt was. Natuurlijk zijn er nog elementen in het concept om te koesteren en surrealistisch- ludiek blijft het zeker.
Onder de noemer ’ hoop ‘ loopt al werkend de teller verder. Het was plezierig mijn laatste kunstobject te benoemen naar een titel van een boek van Alain Badiou ‘’ La Vraie Vie’’ .
Het object dat ik in opdracht van een scholengemeenschap* maakte, fungeert als een tijdscapsule . Het bevat geschreven berichten van de leerlingen nu. Het wordt pas over 50 jaar geopend.
Ik hoop natuurlijk dat de jeugd dan is gecorrumpeerd en een communautaire gemeenschap gemeengoed is geworden
Een mooier honorarium kan ik me niet wensen.
Joe Cillen
- Meer lezen www.bureaudinges.nl/eilandliefde
- Scholengemeenschap voortgezet onderwijs Thorbecke
- Alain Badiou ‘’ La Vraie Vie’’

