Ondanks het advies van de autoriteiten begaan met de volksgezondheid, trokken betogers massaal de straat op om te demonstreren tegen dat onrecht. Eerst in de USA maar later ook op andere plaatsen in de wereld. Ook Rotterdam was het toneel van een grote betoging waar 5000 mensen  de Erasmusbrug en aanpalende kades innamen. Op het Noordereiland waren de mennende leuzen te horen. De betoging werd uiteindelijk voortijdig door burgemeester Aboutaleb afgebroken, omdat de corona richtlijnen  niet werden gevolgd. De aftocht ging gepaard met her en der wat vandalisme in de winkelstraten naar het Centraal Station.

Betogen en demonstreren is een grondwettelijk recht in Nederland. Dat opkomen tegen racisme en discriminatie meer dan gerechtvaardigd is, is zonneklaar. Of het nu over voetbal of andere zaken gaat, er zijn altijd weer raddraaiers te vinden. Ze noemen zich links of rechts, groen of geel, wit of zwart of wat ze zoal uitkomt en weten zich met hun ontevredenheid geen raad.

Het ene komt met het andere, en ongeluk komt nooit alleen. Is het in deze veronderstelling niet aannemelijk dat een onderbuikgevoel van onrechtvaardigheid ervaren door talloze mensen nu in tijden van covid 19 aan de oppervlakte komt en het publiek domein overspoelt ?

De Nederlandse auteur, socioloog en historicus Geert Mak  bespreekt in een naschrift op z’n laatste boek  ’ In Europa’ de economische gevolgen die de coronacrisis met zich meebrengt.   Henk Oosterling bracht een postscript uit met als titel ‘Verzet in Ecopanische tijden’ en een andere filosoof,  René ten Bos, werkt in Schiermonnikoog aan een boek dat op 28 juni boven de doopvont wordt gehouden en als titel ‘De Coronastorm’ voert. 

In het tv programma Buitenhof van de zender VPRO was Dirk Draulans te gast, een bewogen Vlaams bioloog, die een samenhangende  visie over deze tijden vertolkte. Refererend aan een interview dat hij had met landgenoot en de ontdekker van het ebolavirus, viroloog Peter Piot, schetst hij een wereld waar de ene pandemie de andere opvolgt en de lessen die daaruit geleerd dienen te worden. Toch nog een geluk bij een ongeluk ?

Vanochtend kreeg ik van een erg goede vriendin op visite, die als IC- verpleegkundige in een Rotterdams ziekenhuis werkt en zij kwam met de bemoedigende boodschap dat na een tijd van ongelooflijk hard werken en zorg in het ziekenhuis het tij gekeerd lijkt te zijn. 

Op de IC afdeling ligt er momenteel niemand meer die drager is van het coronavirus. Nederlands president Mark Rutte versoepelt gaandeweg de corona maatregelen. Scholen zijn open, winkels restaurants en cafés kunnen weer klanten bedienen. Musea en bioscopen  mogen weer bezocht worden.  Naar de markt gaan kan weer en ook een jazzconcert is met  inachtneming van enkele gedragsregels niet meer taboe . 

Gisteren vernamen we dat de campings hun toilet- en douchevoorzieningen volgende week weer mogen openen. Daar zijn mijn vrouw Carol en ik erg mee opgezet, want dan kunnen we fietsend met ons piepkleine tentje op de bagagedrager onder de rook van Rotterdam,  aan de Maas een kampeerplekje uitzoeken. Terwijl ik opkijk uit een pagina van een in dit schrijven vermeld boek is het  dan weer genieten van een voorbijvarend zeeschip.

Alvast brand ik een  kaarsje op de werktafel,  waar mijn oude Atari Mega ST en nog wat andere goden staan en alles komt goed.

Joe Cillen

Ons Lievevrouwke met het kinneke Jezus op Jo zenne buro ! Wie had dat 50 jaar geleden kunnen bedenken ?