Elk land schijnt experts te hebben die er genuanceerde meningen op na houden . Het wettelijk opleggen van die meningen en de handhaving ervan varieert sterk. 

 In Spanje, Frankrijk en Italië is de lock-down compleet. Flaneren op La Ramblas in Barcelona kan je op een boete komen te staan van drieduizend euro.  In Stockholm loop je ondertussen nog gezellig rond. Het ene gezonde verstand is blijkbaar het andere niet. 

In Nederland zijn de cafés en restaurants dicht, winkels mogen open blijven als er maatregelen genomen zijn om een anderhalve meter afstand tussen klanten te garanderen. Samenscholingen van meer dan drie personen zijn verboden en het advies is thuisblijven. 

Een frisse neus halen mag wel, evenals boodschappen doen of een noodzakelijk dienstverlenend bezoek afleggen. Publiek wordt ontraden publieke attracties te bezoeken zoals strand en parken. Thuiswerken is het credo en evenementen gaan niet door. Voor begrafenissen en huwelijken gelden beperkende regels. Kortom bewegingsvrijheid is gelimiteerd. 

En toch zijn er individuen die denken dat regels voor hen niet gelden al zou de ziekte geen vat op hun hebben.  Het is te merken op het Noordereiland, het eiland in de Maas en geografisch centrum van Rotterdam. Kennelijk is het de gedachte van sommige onnadenkende individuen om in het weekend even in de auto te stappen en na een ritje, een rondje eiland te wandelen. Op delen van de kade wordt nog gewerkt door bouwvakkers. (Dat is de  lezer van de correspondentenrubriek vast niet ontgaan). Ten behoeve van de stratenmakers en andere bouwvakkers is er een mobiel toilet neergezet. Het toilet is niet afgesloten en de ongenode wandelaars en andere egotrippers maken dankbaar gebruik van het toilet. Telkens als het toiletdeurtje open en dicht gaat is er kans op  besmetting. Eigen schuld, dikke bult zou je kunnen zeggen, vergetend dat het de verpleegsters en dokters zijn waar een wissel op wordt getrokken. Je zou boos kunnen worden, een hoofdschuddende beweging kunnen maken.

 Omdat mijn vrouw uit Wales komt houden we ook de ontwikkelingen in Groot-Brittannië bij. . Familie en kennissen vertellen over hun situatie. De te houden fysieke afstand ten opzichte  van elkaar ten einde virusoverdracht te beperken bedraagt daar twee meter. Maar veel gegoede Engelsen schromen niet om tijdens dit Paasweekend hun tweede huis in Wales te bezoeken en zo druk te leggen op wandelpaden, op de supermarkt en de lokale bevolking. 

In het dagblad ‘’The Mirror’’ viel recent te lezen hoe de conservatieve politicus en brexiteer Jacob Rees Mogg  garen spint bij het hele coronagebeuren. 

 In deze tijden koopt zijn bedrijf (Somerset Capital Management- SCM) laag gewaardeerde bedrijven op die later met 500 % winst weer worden verkocht. Het gezegde  ‘’de een zijn dood is de ander zijn brood’’ en ‘’mijn belang’’ maakt hier opgang.

In mijn leventje verandert er ook tijdens deze virustijden niet zo veel.  De dagelijkse yoga oefeningen, sporten, lezen, wat studie en kunstconcepten ontwikkelen, een broodje en een vlaai bakken,  gezond eten, een riedel op de klarinet blazen, kennisname van de toestand in de wereld en de dagen lijken zinnig voorbij te vliegen. 

Zingeving of  ‘’Ikigai’’ is een levenshouding  die men in Okinawa (een eiland in het zuiden van Japan)  hanteert en daar wonen de meeste honderdjarigen ter wereld. Op een plezierige manier een eeuweling te worden  vind ik geen bestraffing en zo is ‘’vandaag een mooie dag en morgen nog beter’’.

Zoals voetbalheld Johan Cruyff placht te zeggen ‘’ Elk nadeel heb z’n voordeel”  is taalkundig fout maar een waarheid als een koe. De wereld ondergaat een verstilling. 

Je hoort de vogels, het  altijd aanwezige geluid voortgebracht door een grootstad is gehalveerd en behoudens enkele hufters   geven mensen in deze crisistijden oprechte blijk van bezinning en medeleven. 

Moge het lang duren ook nadat de cytokinestorm is voorbij getrokken!!!

Joe Cillen  (afl. 26)