Uit mijn hoofd probeer ik een liedje te verjagen dat in 1906 dat gecomponeerd werd door Paul Lincke en waarvan de titel eigenlijk ‘ Das ist die Berliner Luft ‘ luidt. Louis Davids en Rika Davids zongen het en vervolgens Willy en Willeke Alberti, zij het met een andere titel en tekst, namelijk ‘Een reisje langs de Rijn’. Het liedje vertelt over iemand die een geldprijs in de loterij gewonnen heeft en daarmee vrienden en familie trakteert op een cruisetocht over de Rijn in Duitsland. Gerard Cox en Andre van Duin zongen het ook nog. Adele Bloemendaal liet er een naar het milieu verwijzende satirische tekst op los ‘ Wat drijft er in de Rijn ‘. 
Ja zo’n reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn.
‘s Avonds in de maneschijn, schijn, schijn.
Met een lekker potje bier, bier, bier.
Aan de zwier, zwier, zwier.
Op de rivier, vier, vier.
Zo’n reisje met een nieuwerwetse schuit, schuit, schuit.
Allemaal in de kajuit, juit, juit.
’t Is zo deftig, ’t is zo fijn, fijn, fijn.
Zo een reisje langs de Rijn. (2x) (*)
(*) Opgelet; als je de euvele moed gehad hebt om deze tekst herhaaldelijk te lezen en dan ook nog naar de opname luistert maak je kans dat deze deun een tijdje in je hersenen blijft nadreunen.
Mijn interesse heeft de Rijn altijd gehad, of het nu onbewust door dat liedje komt of door het feit dat ik er op het Noordereiland middenin woon weet ik niet. Weliswaar wordt de Rijn die voor en langs m’n deur stroomt de Nieuwe Maas genoemd, maar de rivier behoort tot de Rijndelta samen met nog een aantal rivieren.
Met m’n passie voor water en zwemmen is het evident dat ik de Rijn graag een keer vanaf de bron tot aan de delta wilde verkennen. Mijn vrouw, die van fietsen houdt, en ik beslisten om per trein naar Andermatt in Zwitserland te reizen. Onze fietsen namen we mee, om vanaf daar terug naar Rotterdam en de monding van de Rijn in de Noordzee te peddelen. Andermatt ligt zo’n 900 meter onder de Tomasee waar de Rijn ontspringt, dus we hadden een aardige klim naar de Oberalppass op 2046 m hoogte voor de boeg.
Mijn bewondering voor De Plus, Van Baarle en De Gendt is er zeker door gegroeid.
Als ik een reis onderneem heb ik ook altijd een opdracht of een missie te vervullen, ter verantwoording der dingen. De verbeelding gaat me goed af, en het lag voor de hand dat ik een inventaris van al de eilanden (bewoond of onbewoond) in de Rijn ging maken, die ik zou fotograferen en onderbrengen in een door mij reeds uitgebracht losbladig boek waarvan het grootste deel onverkocht bleef . Met deze aanvulling zou ik het boek opnieuw kunnen uitgeven. Het leek me ook interessant om behoudens ‘Wat drijft er in de Rijn?’ ook nog een onderzoek te doen naar ‘Wat zwemt er in de Rijn’ en ook dat op te nemen in het boek, zoals het ongelooflijke verhaal van de volwassen palingen die vanaf de bron 5000 km zwemmen naar de Sargassozee om daar te paren. De nakomelingen keren vervolgens als zilveraaltjes terug naar de bron in de Alpen.
Enfin, de bestellingen van het boek in deze komkommertijd afwachtend, beloof ik in een volgend stroomafwaarts verslag meer dingen omtrent onze 1640 km durende fietsreis langs de Rijn op het droge en voor het voetlicht te brengen.
Joe Cillen