Het besteedbaar inkomen zal niet, zoals voorspeld door het planbureau, met 1,3 % maar met 1,5 % gaan stijgen. Minderbedeelden gaan van die prognoses echter niets of weinig merken. Parades, feestjes en sportevenementen zijn bij uitstek geschikt om het eventuele gemor van het volk te neutraliseren. Migranten en ander gepeupel bedenken zich trouwens wel om openlijk te klagen.
Het stadsbestuur in Rotterdam bestaat uit een coalitie van verschillende partijen en al heeft men de grootste partij (het populistische ‘Leefbaar’ ) buiten het dagelijks bestuur kunnen houden, het neemt niet weg dat er een “bepaald klimaat” heerst. Het is trouwens een teneur die niet alleen in Rotterdam maar in heel Europa en daarbuiten waarneembar is.
De globale worsteling tussen de bezittende niet bezittende klasse neemt niet af, noch op het kleine eiland waarop ik woon, noch in Paal, zij het in Belgisch Limburg of Zeeuws Vlaanderen .
Het is evident dat ‘het systeem’ daaraan debet is en bij het lezen van ‘’ Trouble in Paradise’’ van Slavoj Zizek, valt er aardig wat te beamen.
Trouwens de feiten spreken voor zich.
In Nederland alleen al moest de belastingbetaler 30 miljard ophoesten om 3 banken te redden. Dit was na de crash in 2008. 9 jaar later stelt de voorzitter van de raad van commissarissen van ING, Jeroen van der Veer, (voormalig Shell ) voor om hun directeur Ralph Hamers een salarisverhoging van 50 % toe te kennen en pas na uitgesproken protest bij de bevolking draait men dit plan terug. Een jaar later wordt dezelfde bank voor criminele witwaspraktijken beboet en dient er 775 miljoen schadevergoeding aan de Staat te worden betaald. Strafrechtelijke vervolging van het bestuur blijft uit en pas na de publieke verontwaardiging wordt als zoethoudertje, de financieel directeur de laan uitgestuurd.
Op wereldschaal is dat allemaal peanuts. Volgens Bernie Saunders verdient multinational Amazon 250 miljoen dollar per dag en hoe deze bedragen precies tot stand komen is niet duidelijk.
Al kijkend naar het tv programma ‘’Reizen Waes’’ belanden we net voor de zondvloed op het eiland Tuvalu.
Met een financiële crash en een klimatologische ramp op til, de handen ten hemel gericht en de wanhoop nabij, of twijfelend verblijvend in de illusie dat dit alles causaal gedetermineerd is, valt mijn oog op m’n nieuwe fiets.
Mijn lieftallige eega en ik besluiten om een kampeertocht te maken en zo belanden we 15 km buiten Rotterdam aan de Oude Maas, waar zeeschepen die het achterland aandoen voorbijvaren. Zwanen, meeuwen en ganzen vliegen over. Een specht klopt op de bast van een treurwilg en een aalscholver duikt onder water op zoek naar een maaltje.
En of het kop of munt is of ’n neurologische begoocheling, dat zal ons nu eventjes geen zorg zijn.
Joe Cillen
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
In mijn laatste twee verslagen voor ‘’paalonline’’ manifesteerde ik mij als toeristisch promotor van Rotterdam en schreef over de grote haven, over de stad met haar moderne naoorlogse architectuur, over het verscheiden culturele karakter en al de manifestaties en evenementen die er plaats vinden.


