Van Paal naar Pala 8

 

Morgen barst het weer los ‘het North Sea Jazz Festival’ en is Rotterdam ‘the Place to Be’ als je  jazzliefhebber bent. Eigenlijk begon het al twee weken geleden met programma’s die her en der in de stad plaats vonden en vinden. Het zijn vrij toegankelijke  concerten die je in de sfeer  brengen onder de naam ‘ Jazz Round Town’.

 

Een paar jaar geleden vond ook op het Noordereiland een programmering plaats.  Samen met wat ondernemers werd er gezorgd dat daarvoor het klimaat gunstig was, dat er vrijwilligers waren  die hand en spandiensten wilden verrichten, dat er sponsoren kwamen  en dat er  goodwill  was bij gemeentelijke instanties om een en ander te faciliteren. Een heel gedoe.

 

Als de opkomst voor het bijwonen van de concerten gering is en het weer ook niet mee zit, verdwijnt de animo voor een reprise al vlug. En laten we wel zijn, Jazz is niet iedereens kost.

 

Ikzelf ben er gek op en dan heb ik het niet over Dixieland maar de ‘Hardcore Free Jazz’.  Het luisteren naar een LP met een trompet bewerking door Miles Davis van Concerto d’ Aranjues (oorspronkelijk van Joaquim Rodrigo) tijdens het nuttigen van een fles Gordon Dry Gin, deed het ‘m.  Dat was de aanzet. Ik was toen zeventien of zoiets.

 

Zo links en rechts heb ik deze week weer van een aardige portie Jazz (de tijden van de Gin zijn vervlogen) genoten tijdens concerten van jonge aankomende talenten en gevestigde namen zoals Eric Vloeimans die hun klanken pro-deo en met enthousiasme op diverse podia ten gehore brachten. Enthousiasme dat is wat me zo aanspreekt in de Jazz . Passie, harmonie en disharmonie en het lef je er doorheen te spelen.

 

Het kost even moeite om Jazz te kunnen waarderen dat is duidelijk, maar dit geldt natuurlijk voor meerdere muziekstijlen. Opera en klassieke muziek is ook niet aan iedereen besteed, en daar resulteert volksmuziek uit Soedan  ook onder. Heeft het wellicht te maken met de onwennigheid om te luisteren naar vreemde klanken.  Zou dat eventueel een verklaring  kunnen zijn dat groepen mensen  in de samenleving die niet dezelfde taal spreken moeite met elkaar hebben. Het lijkt mij niet onwaarschijnlijk.

 

Dat muziek van welke aard dan ook weldadig kan zijn heeft haast iedereen wel eens ervaren, in louterende, verblijdende of romantische zin. En dat het ook andere emoties kan oproepen weet ook menigeen.

 

Sfeer, ‘Vibes’ muziek roept het op.

 

Het is geweldig dat muziekfestivals zo goed bezocht worden  en plaatsen worden waar  zich een soort  verbroedering voltrekt ; Rock Werchter, Glastonbury of Deventer op Stelten het zijn slechts enkele voorbeelden waar men ongeacht het weer gemeenschappelijk opgaat in de muziek.

 

Overmorgen bezoek ik zelf weer een gratis optreden van een paar bands bij het Zuidplein - dicht bij het Ahoy Complex op Rotterdam Zuid waar North Sea Jazz zich afspeelt (De concerten in Ahoy zijn me te massaal  dat heeft natuurlijk vandoen met het commerciële aspect van een zo groots opgezet evenement).

 

Misschien loop ik er een Palenaar tegen het lijf die ook van Jazz houdt. Als dat niet zo is krijgt hij een nieuwe kans op Jazz Middelheim in Antwerpen, waar ik zeker te vinden zal zijn, omdat dit festival veel  gemoedelijker is en er enkele van mijn favoriete blazers optreden zoals David Murray en Pharoah Sanders.

 

Genieten dat wordt het zeker ‘Love for the Music’!!!

 

Joe Cillen