En dat Paal een moeras is heb ik aan de lijve ondervonden.
Het was winter. Ik was nog een kleuter en zoals gebruikelijk in die tijd gekleed in een zwart kieltje. Avontuurlijk als ik was, ging ik op zoek naar ‘n groot water. Tijdens die tocht belandde ik in het Brelaar’s broek en zakte daar door een met een laagje ijs bedekte greppel tot aan mijn knieën in het roestkleurige getwater.
Een Palenaar die me opmerkte, bracht me terug naar huis, zeggend dat ik op het achterzitje van zijn fiets sneller op mijn bestemming zou zijn. Mijn teleurstelling was enorm toen we de Tessenderlose steenweg opreden.
Mijn wens om het grote water op te zoeken bleef echter bestaan. Het ooit door het Davidsfonds uitgegeven boek ( dat ik zeker tienmaal las ) ‘’ De Avonturen van Kapitein Caras’’ droeg daar zeker toe bij.
Het is dus geen wonder dat ik uiteindelijk als matroos op de ‘’ Grote Vaart ‘’ belandde en het MS Noordereiland in Rotterdam uiteindelijk m’n ankerplaats werd. De mijmering en de hunkering over en het afvaren naar een fantastische plek bleef, maar ook het besef dat dat niet direct in fysische zin diende te gebeuren. De ankerplaats bood het respijt dat ik tijdens mijn gereis en geraas niet had gehad.
De wereld is er thans getuige van hoe het gebied tussen Tigris en Eufraat naar de verdoemenis gaat en hoe massa’s mensen ook nu nog op de vlucht zijn voor de daar heersende rampspoed. We leven in de illusie dat die hordes onze welvaart bedreigen. Alsof materialisme synoniem is aan welzijn. Natuurlijk is dat alles een illusie.
Dat schijn bedriegt weten de “wetenden”. Dat Emma van Klöske, die vijftig meter voorbij mijn ouderlijk huis een kruidenierszaak het ook wist was duidelijk. Elk gesprek met een klant rondde ze altijd af met de zin; ‘’azder mar ketent zet’’.
Ook Shakespeare had het kunnen zeggen. Aannemend dat je er “zijt”, blijft het dilemma hoe vul je “het zijn” in, waar en met wat begin je? Welk verhaal of welke verbeelding helpt je? Wat is de sleutel naar geluk of tevredenheid? Hoe ploeg of beweeg je jezelf door het drama naar betere oorden?
‘’Fitzcarraldo’’ is een door Werner Herzog verfilmd verhaal dat me in m’n leven en werk heeft geïnspireerd en ik middels een resumé de lezer niet wil onthouden. De film met in de hoofdrollen Klaus Kinsky en Claudia Cardinale speelt zich af op en bij de Amazonerivier, waar Kinsky het plan opvat om aan boord van een rivierboot een opera op te voeren met als blikvanger de grote tenor Caruso. Teneinde de financiering daarvan rond te krijgen wil hij in een tot dan onontgonnen gebied rubber gaan oogsten en krijgt hij daarbij geldelijke hulp van een welgestelde bordeeleigenaresse (Claudia Cardinale) Het gebied ligt aan een zijtak van de Amazonerivier en vervoer dient per schip te gebeuren. Om de zijrivier te bereiken dient het schip wel over een berg getrokken worden. In de film is deze worsteling door Kinsky met de zeulende Indianen, de jungle, de berg en de wanhoop te bezien. Het hoogtepunt van de film is de opvoering van de opera. Het maken van de film koste enkele figuranten de dood en Herzog’s aarzeling om de film af te maken.
Het is een verhaal net zoals dat van de Odysseus van Homeros en zoals dat van Hansje en Grietje. Dat van het Motorschip Noordereiland ook, waar ik woon.
Dat van ieder van ons. De zoektocht “naar” en “van”. Van ergens naar nergens. Van Paal naar Pala.
De schoenen waar ik op hardloop, hebben de merknaam Asics ( Anima Sana In Corpore Sano ) wat zoveel betekent als een gezonde ziel in een gezond lichaam. De pasvorm en maat 9 1/2 bevalt me. Door de jaren van duurlopen heen heb ik leren luisteren naar wat het lijf me vertelt om de meeste blessures te vermijden en om te genieten van het lopen. Met het verstand op nul en de blik op oneindig, stroomt de spanning zo in ’t macadam.
“Content”, patent om het verhaal weer op te pikken, nog even verhullend waar Pala is.
Joe Cillen
 |
De Correspondenten
In deze nieuwe rubriek laat paalonline "correspondenten" van ver weg en dicht bij aan het woord die willen berichten over initiatieven en voorbeelden in hun omgeving om de maatschappelijke betrokkenheid van de inwoners te verhogen. Correspondenten kunnen ook berichten over gebeurtenissen , over belangrijke studies, congressen en projecten die ook voor ons interessant zijn. Joe Cillen, onze correspondent in Nederland leverde reeds zijn derde bijdrage. Klik hier om de nieuwe rubriek te ontdekken. |