In de vorige les kreeg de ezel van Pietermenneke al kromme zinnen: ter hoogte van het station van Schaffen weigert hij verdere dienst ... Is hij echt kreupel ? Of erger nog, overezeld door liefdesverdriet ? Voor Pietermenneke zit er niets anders op dan zijn ezel op de kar te laden en de kar met ezel en al zélf naar huis te trekken. Hij moet snel ondervinden dat dit een hels karwei is ... en dan moet de verrassing nog komen. De Zwarte Ring, halverwege Diest en Paal is een dankbare halte voor al wat paard is, voerman of zwarte tram. Daar ziet het Pietermenneke dan ook zwart voor de ogen!

Ook deze lotelingen hadden familiebanden in Paal. Johan Lambert Dams was de oudste zoon van de molenaar van de Stalse molen, zijn iets oudere zus baatte op de Buiting een café uit. Johan Michel Feyen had een zus die in Paal gehuwd was en er overleed. Beide lotelingen stonden op de lijst van de teruggekeerde militairen uit het leger van Napoleon en hadden diverse familiebanden met andere lotelingen. Het was een klein wereldje, daar in Beringen.

Dat hadden ze in Beringen niet zien aankomen:  een gemeente zonder gemeentehuis !

Via het relanceproject Gemeente zonder gemeentehuis ondersteunt Vlaanderen steden en gemeenten die samen innovatieve, digitale
oplossingen uitwerken om hun dienstverlening en interne werking klantgerichter te maken.  Subsidies tot € 2.000.000 voor grootschalige transformaties,
lees meer op de website van GEMEENTE ZONDER GEMEENTEHUIS

Vandaag, St.-Baar ! De feestdag voor de mijnwerkers-brancardiers verloopt enigszins in mineur, zeker nu ze dit jaar hun 70-jarig bestaan vieren. De feestelijkheden zijn namelijk afgelast om de bekende redenen.
Daar willen wij iets tegenover stellen, paalonline staat pal in de coronastorm. Wij brengen hulde aan de laatste generatie mijnwerkers onder ons en aan al de voorgaande, en vooral aan hen die het leven lieten in de mijn.
Om onze mijnwerkers te gedenken hebben we een oude reportage van onder het stof gehaald die het leven in de mijn van Beringen documenteert ten tijde van het ontstaan van de Mijnwerkers-Brancardiers, een zwart-wit film uit 1948, destijds gedraaid door de cinematografische dienst van het leger. De oorspronkelijk franstalige commentaar zorgde er wellicht voor dat deze film haast uitsluitend door franstaligen bekeken werd en hier bij ons relatief onbekend bleef, spijtig, want hij was toch in de mijn van Beringen opgenomen. We hebben daarom voor een nederlandstalige ondertiteling gezorgd en vooral: voor een commentaar in ons dialect. (lees verder)

Naar aanleiding van het recente artikel in Internetgazet ("Is er nog toekomst voor het bootshuis ?") publiceren we een update van een artikel op deze website uit 2017:

F-mine, nieuwe hoop ?

Het historisch patrimonium van de vroegere Limburgse steenkolenmijnen heeft in het jongste decennium een nieuwe bestemming gekregen. De naam “charbonnage de…” vind je alleen als historisch relict nog terug op één van de schachttorens. In de plaats daarvan zijn erg modieus klinkende projecttitels opgedoken:

In deze derde aflevering komen 2 veteranen aan bod met een duidelijke link met Paal. Convens was afkomstig van Beverlo, maar huwde na zijn terugkeer uit het leger van Napoleon met een winkelierster uit Paal en stierf er ook. De tweede, Corvers, was langs vaderskant afkomstig van Paal. Beiden stierven helaas op vrij jonge leeftijd, terugkeren uit de oorlog was blijkbaar nog geen garantie op een lang leven.
De familienaam Conven(t)s is afgeleid van het Middelnederlandse convent(gemeenschap, klooster) en verwijst als bijnaam dus naar iemand die met het klooster te maken had (er werkte of in de nabijheid woonde, of ...) De familienaam Corvers is duidelijk een beroepsnaam, verwijzend naar de korver, een mandenmaker.
Lees hier de familiebanden van beide veteranen, zoals onderzocht door Louis Leten:

Blijkbaar gaan we ons moeten neerleggen met het feit dat ‘’ Corona een blijvertje is”.

Of we nu in Rotterdam wonen, in Paal of Timboektoe.

Inmiddels hebben we varianten van het virus voorbij zien  komen en allerlei beleidsmaatregelen om het virus te beheersen. Het liedje ‘heen en weer’  van Drs P. beschreef het ook al.

Recentelijk hebben we te maken met de Delta-variant en dat baart serieuze zorgen . In Nederland is een gedeeltelijke lock-down weer van kracht en het is wachten op invoering van het G2- beleid.

Wie ooit in Leopoldsburg gekazerneerd is geweest, heeft ongetwijfeld gehoord van de haast mythische figuur van Coletteke Rijstpap, de magnetisch geladen uitbaatster van een soldatencafé en in die functie ook de bereidster van de lekkerste rijstpap en vele natte soldatendromen.   Wat velen vergeten zijn:  Coletje was een geboren Tervantse schone en verdient voor haar uitstraling een Star in de Buitingse Walk of Fame,  tussen Pietermenneke, De Quebedo, Ludo Laagland en vele andere sterren aan het Paalse firmament.
Jef Geboers en André Luyten publiceerden dit artikel lang geleden al eens in Kiosk,  maar voor de lezers van paalonline halen ze Coletteke graag vanonder het sterrenstof.

Coletteke Rijstpap was één van de bekendste dorpsfiguren van Leopoldsburg.  Haar echte naam was Maria Coletta Reynders.

In deze tweede aflevering laat Louis Leten zijn licht schijnen op 2 teruggekeerde Beringse lotelingen:
Louis Bartholomeus en Jean Bormans. Deze laatste was trouwens gehuwd met een Paalse: Elisabeth Vermeyen. Het is niet duidelijk hoe hij die heeft kunnen overtuigen om in Beringen te gaan wonen.
Bormans ontving ook de St.-Helenamedaille, een ereteken dat in 1857 uitgereikt werd aan veteranen van Napoleon I.
De familienaam Bartholomeus is duidelijk een vadersnaam, afgeleid van de bijbelse voornaam. De naam Bormans een een -man variant van Van den Borne, verwijzend naar een plaats: een bron of waterput.