De trouwste supporterstroep werd gevormd door het vrouwelijk schoon dat vanaf de oevers de zwemexhibitie van de Tervantse jongelingen kwam bewonderen. De voortrekkers van de zwempartijen waren de jongens van de families Pieters, Theunis , Berrevoets en Perceval, aangevuld met nog vele anderen. Tuur Kimpen was een echte waterrat en die woonde vlak naast het kanaal, maar ja, iedereen die een beetje kon zwemmen tekende present.
De stoutste zwemmers waren de spelers van de 1ste ploeg van Flandria Paal. Dat waren zware jongens ,een hechte groep met veel durf en van geen stunt vervaard. Tot die ploeg behoorden de gebroeders Jef en Eugene Degreef, Raymond en Roger Reynders, Wieske en Jef Libaers, Juleke Poel en cowboy Louis Poel. Ze doken van de brug en zwommen meerdere breedtes van het kanaal. Hun strafste toer was dat ze aan de voorbijvarende schippers vroegen om mee te mogen varen tot in de haven van Beringen. Daar bedankten ze de schipper en doken het kanaal in. Gezamenlijk zwommen ze dan terug tot aan de brug in Tervant.
Er was in de omgeving nergens anders zwemgelegenheid, behalve in het openluchtzwembad Lido in Leopoldsburg, maar dat was een beetje te ver om er naar toe te fietsen voor de Tervantse zwemmers. Ook werd het zwembad er niet goed onderhouden en na verloop van tijd werd het omgebouwd tot een recreatief domein.
In 1960 kwam er een einde aan het kanaalzwemmen. Er was meer controle en er gebeurden teveel ongevallen in die buurt, o.a. Louis Degreef verongelukte er en Bèr Put verdronk er bij een reddingspoging *. Ook werd het vrachtverkeer op het kanaal veel drukker wat het zwemmen gevaarlijker maakte.
Vanaf de jaren 60 werden er overdekte zwembaden gebouwd , o.a. De Kapermolen in Hasselt in 1963, de Warande in Diest in 1968 en het Cupke in Beringen in1971. Later kwamen de zwembaden van Tessenderlo en de Merel in Heppen het aanbod van zwemgelegenheden nog verhogen. Dank zij deze zwembaden werd het schoolzwemmen populair en werden er zwemclubs opgericht. Ondertussen werd het kanaalzwemmen verboden.
Einde van een heroïsche periode.
André Luyten 
* toevoeging van Ludo Vuegen: "Carlos Thysmans is er ook verdronken in de jaren 60 hij zat toen in het derde of vierde studiejaar, was van 1955."
* toevoeging van Paul Theunis: "Ik herinner mij nog dat ik toen bij het ouderlijk huis buiten zat en dat mijn leeftijdgenoot Paul Vanwezemael bij ons thuis aankwam met de droevige mededeling dat Carlo was verdronken in het kanaal. Paul V. , Carlo en ikzelf hebben samen nog het vijfde en zesde studiejaar gevolgd bij meester Hoogsteyns. We hadden pas ‘t school op Tervant verlaten, dus dat zal 1967 geweest zijn. Hij is niet vergeten!"
Over Bèr Put verscheen dit artikel in de krant (winter 1979). Bèr, broer van Louis Put, veldwachter in Paal, woonde aan de voet van de brug.
"En in de winter gingen ze schaatsen op het kanaal. Ik heb onze pa zijn schaatsen van toen nog; het zijn ijzeren schuivers onder houten balkjes, die onder de schoenen gebonden werden; de koorden hangen er nog aan ?.
Het waren trouwens geen 'schaatsen' maar 'schabberdainen' en er was dus blijkbaar een linkse en een rechtse ?"
