De Middenstand van Paal koos dit jaar voor een nieuwe locatie en een fris concept voor de kerstboomverbranding. Niet langer de vertrouwde plek, maar de Flandria-site in het centrum — een keuze die vooraf al op veel enthousiasme kon rekenen. De organisatie stond als een huis… alleen het weer liet zich niet regisseren. In de laatste week passeerde zowat alles: zon, stortregen, sneeuw, vrieskou en storm. Het werd bang afwachten. Zaterdag bracht gelukkig helder vriesweer.
In alle vroegte schoten de scouts te hulp. Kramen werden opgesteld, de grote tent rechtgezet, een lange toog gebouwd, het podium gemonteerd. Lichtinstallaties binnen en buiten, vuurtonnen met statafels ertussen, en centraal: de brandstapel. Meer dan 300 kerstbomen lagen klaar om ’s avonds hun laatste glorie te beleven. Een jaar lang was er brandhout verzameld, klaar om vanaf de platte wagen de tonnen te voeden. Aan alles was gedacht.
Tegen 17 uur brandden de eerste vuren en baadde het terrein in licht. Gezinnen stroomden toe, vooral voor de dansshows van Dance4Life en de Loco Kids Disco, met niemand minder dan Laura Omloop. Vooraan in de tent zongen en dansten kinderen uit volle borst mee. Het viel meteen op: deze locatie werkte. Meer kinderen, meer (groot)ouders, meer leven dan de voorbije jaren.
Rond 19 uur liep de kindershow ten einde en verplaatste het publiek zich naar de brandstapel. Om 19.15 uur werd het vuur aangestoken. Iets compacter dan vroeger, maar warm en indrukwekkend genoeg om meer dan duizend mensen samen te brengen. Dorpswarmte in zijn puurste vorm. Hier en daar klonk het: “Dit doet denken aan de kerstboomverbrandingen op de Klitsberg van vroeger.” Nostalgie inbegrepen.
Tegen 20 uur stond het vuur in volle gloed en hadden de stokers hun handen vol met het bijgooien van bomen. Op het podium bracht ‘Hier en Nu’, een Kreuners-Tribute band, de grootste hits. Daarna namen DJ Lucki Luc en DJ Yoann het feest over. Achter de toog draaiden de handelaars overuren, tevreden dat alles zo dicht bij huis plaatsvond — inclusief een parkeerweide vlakbij. Wat wil een mens nog meer?
Al hoorde daar een kleine voetnoot bij: een bevroren ondergrond, doorweekt na dagen regen, en heel wat auto’s die zich stevig vastreden. Stevige schoenen en sterke armen bleken onmisbaar. Ook ik leerde snel hoe het voelt wanneer kleine wielen blokkeren en grote wielen wegzakken. Aan iedereen die een duwtje gaf: bedankt!
Om middernacht verstomde de muziek en kregen ook de buren hun welverdiende nachtrust. Goede afspraken maken goede vrienden.
Het vuur is gedoofd. Maar de vlam in Paal blijft branden — zeker als we het hele jaar door onze lokale handelaars blijven steunen. AC
