Met een toegankelijke bus deed het stadsbestuur en ieder die het wenste naar de verschillende monumenten gereden. Als eerste halte kwam Koersel aan de buurt. De vaandeldragers van NSB Beringen – Paal – Koersel stelde zich op weerszijde van het monument, dit zou men zo telkens doen. De schepenen en gemeenteraadslid stelde zich opzij op, de fanfare Koersel en aanwezige sloten telkens mee. Burgemeester Thomas Vints nam telkens het woord en herinnerde eraan dat vrede niet zo vanzelfsprekend als we denken. Vandaag herdenken we in onze stad op verschillende locaties Wapenstilstand. We staan stil bij de offers en moed die onze vrijheid hebben gebracht.
Het herdenken van Wapenstilstand gaat niet alleen over respect voor degenen die hun leven hebben gegeven, het is ook een herinnering aan ons allemaal om dankbaar en bewust te leven, en ons best te doen voor een wereld waarin we met respect en begrip voor elkaar samenleven.
Het is goed om elk jaar de beide oorlogen te herdenken. Even stilstaan bij al het leed, de gesneuvelde soldaten, oudstrijders en burgers. Vervolgens legde hij telkens een bloemstuk neer aan de voet van het monument. Een klein gebaar om de erkentelijkheid te tonen. Een stil moment om dan opzij te gaan zodat NSB Beringen – Paal – Koersel met een bloemstuk ook hulde te brengen. In Koersel werden de bloemen neergelegd door 2 aanwezige kleuters, later zou Stan leerling lagere school dit in Paal doen. Van Koersel ging richting begraafplaats Beverlo waar een delegatie van de Harmonie iedereen stond op te wachten. Naast de bloemen van het stadsbestuur en NSB Beverlo leggen deze laatste ook elk jaar bloemen bij 2 Britse soldaten die in Beverlo gesneuveld zijn. Ook zij kregen een muzikaal eerbetoon met een groet en stil moment. Verder naar de begraafplaats in Tervant om er bloemen neer te leggen aan het monument van overleden oudstrijders en de 2 trompetters bliezen dan ook hier de Last post net zoals aan de volgende halte: de Steen zoals in Paal het monument in de volksmond genoemd wordt, hier was de publieke belangstelling al iets groter, ze meeste bleven wel op een veilige afstand staan net als bij het laatste monument Cyril in Beringen. De burgemeester wees er eerst op dat het na een hele tijd het monument met Cyril op zijn plaats staat. Na zijn toespraak en de bloemenhulde vroeg en kreeg Chris Cierpal van Kiosk Beringen - Paal het woord. Eerst en vooral bedankte hij het stadsbestuur dat het monument terug is en gaf vervolgens een beetje toelichting hierover. De soldaat bovenaan, Cyril in de volksmond genoemd, is een Belgisch soldaat herkenbaar aan de helm. Het monument werd indertijd geschonken door de Brusselse Jeanne Oriane, zij zette is zich om geld in te zamelen om zoveel mogelijk monumenten te kunnen bouwen. Naast de jaren staan ook de namen van de 4 gesneuvelde soldaten erop en het burgerslachtoffer. Een voorwaarde welke Ariane stelde, net als dat het tweetalig moest zijn. zo staat erop Aan onze helden en daaronder de 3 woorden A nos Heros waar fel protest tegen was door de Vlaams gezinde oudstrijders en burgers. Tot de toenmalige deken erop wees: waarom zoveel heisa kijk hier in het rond hoeveel commerciële zaken hebben een Franse naam en hiernaast in het College worden alle lessen in het Frans gegeven behalve de Nederlandstalige les. En zo kwam er het monument in Beringen. (ps. In Paal wilde Jeanne Oriane ook het monument betalen maar was er ook protest van de Vlaams gezinde zodat de steen met het inrichten van allerlei activiteiten deze betaald is kunnen worden.) Kiosk Beringen – Paal had ook de informatie opgezocht van de gesneuvelde soldaten en burgerslachtoffer. Achter de naam Lodewijks had men lange tijd moeten zoeken omdat deze naam bijna niet voorkwam. Uiteindelijk heeft men de info gevonden en het schone van het verhaal erachter is dat de woning indertijd stond rechts van de plaats waar nu het monument staat. Je kan dus zeggen hij is terug thuis gekomen. Daarop ging het gezelschap naar de kerk waar Deken Thieu iedereen stond op te wachten. In een rustige eucharistieviering werd er stilgestaan bij de wereldoorlogen. Op het eind van de viering sprak de deken iedereen nog toe en eindigde met dadelijk wordt er op het orgel het Belgisch volkslied gespeeld als Hulde aan de oorlogsslachtoffers van beide oorlogen. Laat het niet alleen een Hulde zijn voor de gesneuvelde soldaten. Laat het ook een Hulde zijn aan de oud-strijders, een Hulde aan ieder die geleden heeft onder en door de oorlogen. Maar ook een Hulde aan de dag van vandaag voor de zovele slachtoffers in de nog zo talrijke oorlogen. Ingetogen brachten de aanwezigen dan rechtstaand Hulde aan iedereen. Waarop de deken na de zegen iedereen naar buiten begeleide waar de vaandeldragers zich buiten dadelijk hadden opgesteld om hun dankbaarheid te tonen aan allen die aanwezig waren. De laatste halte van de dag was vervolgens nog in de bistro van het stadhuis waar een receptie werd aangeboden en iedereen rustig met iedereen een babbel kon doen. AC
