Witte Donderdag, waarom noemt men het een Witte Donderdag? Het is eigenlijk simpel. Net zoals men bij een feest een wit tafellaken oplegt zo is de Kerk helemaal in het wit, ook de priester draagt dan een wit gewaad, albe (onderkleed) en stola.
Voor de parochiale eenheid st. Barbara ging pastoor Guido geassisteerd door parochiaal assistente Patricia voor. Na het welkomstwoord door de priester nam Mil voor de 3 parochiegemeenschappen het woord. “Een priester en een parochieassistente is altijd in beweging om mensen bij God en God bij de mensen te brengen. Soms lopen jullie voorop, soms in het midden en soms achteraan in de gemeenschap van de mensen om onze gemeenschap te leiden, om haar beter te begrijpen, aan te moedigen en te ondersteunen. Een priester loopt achteraan in de gemeenschap om haar bij elkaar te houden en ervoor te zorgen dat niemand te veel achteropgeraakt.” Beste priester Guido en onze parochieassistente Patricia. We willen jullie danken voor uw werk hier in onze parochies. We hebben jullie ervaren als mensen ‘in beweging voor, tussen en achter ons’. We danken u vandaag op Witte donderdag, de feestdag van de priesters. Vandaag is het een dag van verbinding. Wij allen verbinden ons vandaag met Jezus van Nazareth. Wij allen willen in zijn voetsporen treden. We zijn blij dat u ons daarbij leidt, ons helpt en ons steunt. Ook kreeg mem elk een bloempot met witte bloemen.
Tijden het Gloria luidde de klokken nog even op volle kracht om daarna stil te blijven tot Pasen. (dan vliegen de klokken naar Rome om paaseitjes te gaan halen)
Tijdens de viering werd het laatste avondmaal herdacht, hoe Jezus zich voordat men aan tafel begaf de voeten van de leerlingen waste. Een ritueel dat iets voor slaven is, maar Hij zich hierdoor nederig opstelde. Zo waste nu ook Patricia de voeten van de , gelegenheid, apostelen welke de ganse gemeenschap vertegenwoordigde. Ook de woorden dat er 1 onder hen Hem zouden verraden en Petrus te horen kreeg dat hij Hem alvorens de haan 2 maal kraait hij Hem al 3 keer verloochend ging hebben. Aan tafel de instelling van de eucharistieviering met de woorden, die we u nog steeds horen: Tijdens de maaltijd stond Jezus op, nam een stuk brood in z’n handen, dankte God de Vader, brak het brood en het deelde het uit aan zijn leerlingen terwijl Hij zei: “Neemt en eet hiervan gij allen, want dit is Mijn Lichaam dat voor u gebroken wordt.” Zo ook nam Hij na de maaltijd ook de beker met wijn, en zei: “Neem en drink hiervan gij allen, want dit is de beker van het Nieuwe Verbond, dit is Mijn bloed dat voor u vergoten wordt. Blijf dit doen om Mij te gedenken.” Na de communie werden de overgebleven hosties, het lichaam van Christus, niet naar het tabernakel gebracht maar na viering in processie door de kerk in een ciborie (een gesloten kelk) naar het zijaltaar gebracht . Om daar met pastoor Guido en parochieassistente Patricia als voorgangers als het ware bij Jezus op de Olijfberg in stilte en gebed bij de ciborie te bidden en te waken. Waarna iedereen in stilte naar huis ging. AC
