Nadat ze genoeg lege wijnkistjes had nodigde Myriam Gooris iedereen uit om deze te kleuren, en te tekenen en een van gedichtje te voorzien. Het werden niet alleen schilderijen maar ook echt creatieve werkjes net zoals de gedichten met soms maar enkele veel betekende woorden. Woensdag werden deze kistjes dan op de reling van het terras gehangen, gelukkig waren de weergoden goedgezind. Schepen An Moons begon de opening met nog eens kort het project (st)Art uit te leggen en hoe zo de (voorlopige?) lege cafetaria door Myriam en bijgestaan door Marc een mooi project werd van mensen samenbrengen. Myriam legde het verhaal in het kort uit hoe ’t Atelierke gegroeid is met workshops zowel voor geïnteresseerden, verenigingen, andersvaliden, schooltje de Opaal,… in het begin was het wel zo dat mensen zegde ik kan niet tekenen of schilderen en als je nu ziet wat deze allemaal al kunnen dat maakt me gelukkig zegt ze. Zo probeert ze steeds iets anders zoals nu het idee van lege wijnkistjes te schilderen en er een gedichtje in te maken. 54 kistjes in alle maten en vormen werden verzameld en iedereen die wilde kon er aan meewerken op zijn of haar manier. Zo kwam tot een hele reeks kunstwerkjes. Een gedichtenstraatje welke de titel kreeg ‘Lente in het Park’ vervolgens bracht ze , hoewel ze zegt geen dichter te zijn, een eigen gedicht over ’t Atelierke en ’t Park.
De lentezon komt piepen De zonnestralen schijnen op het doek en laten de ogen van mijn werk leven. Ik kijk naar buiten. Naar het park. Ik zie... Mensen die samenkomen om te kubben. Twee vrienden spreken af in het park met hun hondje. Vogeltjes vliegen kwetterend af en aan. Kinderen van het schooltje rijden met de go-cart en de fietsen op de paden. Jongeren zittend op de bank, luisterend naar rapmuziek. Een mama zet haar dochtertje af aan de tennis, ze loopt naar haar vriendinnetje, draait zich even om en wuift naar haar. Ik zet mijn tafels klaar voor een namiddag vol creativiteit, ontmoetingen, verhalen... En besef... Wat is het leven mooi!
Vervolgens bracht Ani Theré een gedicht van wijlen dorpsdichter Paul Frison gevolgd Liesje Frison, Kristel Dewaele en Luce Rutte welke hun gedicht brachten.
Op het terras werd dan door de schepenen An Moons, Patrick Witters en Jessie De Weyer samen met Myriam het lint officieel opengeknipt en konden de vele mensen beginnen te kijken en te lezen. Mooi, prachtig, kunstig,… jawel het terras geeft een fijn gevoel ook de kunstige vlinders tegen het plafond en de mooi gekleurde vogelkastjes tonen dat het Lente is. Ik zou zeggen ga bij droog weer even een kijkje nemen. AC
