14 maart was de laatste viering voor de Lock down. Eerst dacht men voor even maar het zou 3 maanden duren vooraleer men terug de eucharistieviering mocht doen. Met welliswaar de nodige maatregelen. Pastoor Geert lichte bij het begin van de viering in de st. Johannes de Doperkerk nog even de maatregelen toe. Men had al gedisciplineerd geluisterd bij het binnenkomen en de handen ontsmet, vervolgens elk op een stoel met groen aangeduid plaatsgenomen. Ook de echtparen of families namen plaats met 1.5m afstand, dit om een goed overzicht te hebben. Men kan weliswaar maar 80 mensen in de kerk laten plaatsnemen. Tijdens de eerste viering was er nog plaats, waarschijnlijk hebben de mensen nog wat schrik voor het ongewisse. Er zal ook geen samenzang zijn daar bij het zingen er meer en verdere luchtverplaatsing is.
Het was de eerste viering na de vastentijd, Pasen, Pinksteren en nu Het Heilig Sacrament. Pastoor Geert zegende dan ook het water en besprenkelde, vanop afstand zonder dat er druppels op de aanwezigen vielen, de gelovigen met het nieuwe wijwater. Ook de Paaskaars werd aangestoken, welke vervolgens bewierookt werd. Het werd een intense viering met orgelmuziek en bezinningsliederen.
Tijdens z’n homilie ging hij wat dieper in op de lezingen. Mozes trok 40 dagen door de woestijn, wij hadden een andere 40 dagentijd tijdens de vastentijd welke we heel anders beleefde. Veertig in het Frans: quarante, hier was het de quarantaine. Proficiat aan de mensen om alles zo goed op te volgen. Tijdens deze vastentijd had men meer beproevingen zoals oa in je kot blijven, geen fysiek contact zoeken, … Maar ook tijd om even stil te staan bij zieke personen, gestorvene hier maar ook wereldwijd, ook aan de zorgverleners werd veel gedacht... Dankbaar zijn voor alles wat men nog kan en ook tijd voor bezinning ziekte en gezondheid, geloof, geluk en opluchting.
Voor de communie legde hij nog even uit hoe men deze veilig kon doen. De veilige Geconsecratieseerde hosties zouden uit het tabernakel gehaald worden nadat de priester een mondmasker opgezet had en de handen ontsmet. Er zou dan ook eerst in het algemeen ‘het Lichaam van Christus’ gezegd worden en door allen beantwoord met ‘Amen’ dit omdat er ook weer bij de communie geen extra luchtverplaatsing zou zijn. Zij die wensten de communie te ontvangen kwamen langs de middenbeuk, namen plaatst achter de gele lijnen op 1.5m afstand. De priester nam plaats achter een tafeltje en zo konden de gelovigen vanop de stip voor de tafel hun handen uitsteken en liet de priester de hostie even vallen zodat er ook hier geen lichamelijk contact is. Vervolgens volgde men de gele pijlen links en rechts om via de zijbeuk terug naar de plaats te gaan. Ook hier verliep alles zeer vlot. Op het einde van de viering bedankte pastoor Geert dan ook iedereen om alles zo goed opgevolgd te hebben en voor het meevieren. Bij het naar buitengaan werden de 2 buitendeuren aan de zijbeuk ook opengezet zodat men hier ook afstand kon houden en uiteraard nu kan men buiten ook niet samen blijven staan om na en bij te praten. Veiligheid primeert. AC
